STEP UP REVOLUTION (Scott Spear, 2012)
ก่อนอื่นต้องขอบอกว่า Step Up Revolution เป็นหนัง 'สนุกมาก' กับฉากเต้นที่ดูอลังการ สวยงาม และน่าตื่นตาตื่นใจในทุกๆฉาก ซึ่งมีการออกแบบท่าทางมาอย่างดี ดูแล้วรู้สึกเพลินตามไปด้วยมากๆ ขณะเดียวกันก็อดคิดไม่ได้ว่า บางช่วงมันออกจะแลดูเหมือนมิวสิควิดีโอขนาดยาวมากไปหน่อย ทั้งนี้ก็เพราะความบางบางของพล็อตเรื่องที่ถูกผูกขึ้นมาเพียงหลวมๆ และคนทำหนังก็ไม่พยายามเข้าไปขยายประเด็นใดๆ ในเรื่องให้ใหญ่โตเกินความจำเป็น เข้าใจว่าถ้าขืนมัวแต่พูดโน่นพูดนี่ยืดยาว จะกลายเป็นเบียดบังเวลาความสุขที่คนดูพึงจะได้รับจากฉากเต้นของหนัง ก็อย่างที่รู้ๆกันนั่นแหละว่า Step Up Revolution เป็น 'หนังเต้น' แล้วจะให้มีสิ่งอื่นสำคัญและโดดเด่นเกินหน้าเกินตา 'การเต้น' ได้อย่างไร
อย่างไรก็ตาม มีบางช่วงที่ดูแล้ว อดแวบคิดถึงหนังเต้นอีกเรื่องหนึ่งขึ้นมาไม่ได้ คือเรื่อง Magic Mike แม้ว่าทั้งสองเรื่องจะมีฉากเต้นมา 'ขาย' คนดูเหมือนกัน แต่ลีลาท่าทางและเจตนารมณ์ในการเต้นของตัวละครในหนังทั้งสองเรื่อง กลับอยู่ห่างไกลกันชนิดสุดขอบโลก นั่นคือ Step Up Revolution นำการเต้นมาใช้เพื่อประกาศความมีตัวตนของคนที่ถูกมองข้ามในสังคม (ในหนังหมายถึงคนในชุมชนผู้มีรายได้น้อย ซึ่งถูกผู้มีฐานะสูงกว่า มองไม่เห็นหัว และปฏิบัติด้วยอย่างดูถูกดูแคลน) ขณะที่ Magic Mike คือการเต้นเปลื้องผ้าของชายหนุ่มที่ต้องการดูดเงินจากลูกค้าสาวๆที่มาเที่ยวในบาร์ให้ได้มากที่สุด
จุดหนึ่งที่ทำให้คิดโยงหนังทั้งสองเรื่องถึงกัน น่าจะมาจากเรื่องราวของตัวละครหลักใน Step Up Revolution คือ ฌอน (ไรอัน กุซแมน) หัวหน้าทีม flash mob ใต้ดินที่รวมกลุ่มกับเพื่อนๆ ก่อม็อบด้วยการเต้นขึ้นกลางที่สาธารณะ แล้วถ่ายคลิปนำไปอัพโหลดลงในเว็บไซต์ youtube ซึ่งถ้าคลิปของพวกเขามียอดคลิกของผู้เข้าชมเกินหนึ่งล้านวิว ก็จะได้รับเงินรางวัลก้อนใหญ่ไป
ว่าไปแล้ว ฌอนดูเป็นตัวละครอันมีส่วนผสมของตัวละครอีกสองตัวจาก Magic Mike คนแรกคือ อดัม (อเล็กซ์ เพ็ตติเฟอร์) เด็กหนุ่มหน้าใสที่ก้าวเข้าสู่วงการนักเต้นเปลื้องผ้าแบบตกกระไดพลอยโจน และทำให้พี่สาวถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออก เมื่อเห็นน้องชายที่เคยเป็นนักเรียนทุนนักกีฬาต้องตกต่ำมาทำอาชีพอันไม่เป็นที่ยอมรับนับถือของคนส่วนใหญ่ในสังคม ซึ่งอาจจะมองได้ว่าฌอนก็ตกอยู่ในข่ายเดียวกัน คือเขาเองมักจะทำให้พี่สาวอึ้งอยู่บ่อยๆ ยามที่เขาปรากฏตัวเป็นข่าวทางทีวีในฐานะสมาชิกนักเต้นกลุ่ม THE MOB ซึ่งเป็นพฤติกรรมสุ่มเสี่ยงต่อการถูกตำรวจจับในข้อหาสร้างความปั่นป่วนวุ่นวายในที่สาธารณา แม้ฌอนจะยืนยันกับพี่สาวว่าตนไม่มีทางโดนตำรวจจับ แต่ก็ใช่จะช่วยให้เธอสบายใจขึ้น เว้นเสียแต่เขาจะยอมไปสมัครงานที่ดูมีความมั่นคงกับชีวิต แทนการเป็นพนักงานเสิร์ฟต๊อกต๋อยในโรงแรมแห่งหนึ่งในไมอามี่
อีกคนหนึ่งคือ ไมค์ (แชนนิ่ง ทาทั่ม) ชายหนุ่มนักเต้นเปลื้องผ้าผู้เป็นดาวดวงเด่นของคลับ และเป็นเจ้าของฉายา 'เมจิค ไมค์' อันเนื่องมาจากลีลาการเต้นที่ดึงดูดเร้าใจผู้ชมเป็นอย่างมาก จนอาจกล่าวได้ว่าเขาประสบความสำเร็จล้นหลามในงานอาชีพ กระนั้น ไมค์กลับตระหนักอยู่เสมอว่างานที่เขาทำทุกวันนี้ เป็นอาชีพที่ปราศจากความยั่นยืนถาวร เขาจึงพยายามดิ้นรนขวนขวายเพื่อสร้างโอกาสให้ตนมีหลักประกันมั่นคงในชีวิต ด้วยการบุกเบิกเริ่มต้นทำธุรกิจส่วนตัวอันจะทำให้เขามีโอกาสได้ก้าวขึ้นมาเป็นนายตัวเองเสียที
ถึงแม้ ฌอน ใน Step Up Revolution อาจจะมิได้แลดูมีเป้าหมายใหญ่โตแบบเดียวกับไมค์ นอกเสียจากใช้การเต้น flash mob ของตนเพื่อเรียกร้องความสนใจจากผู้คน หรือพูดอีกแบบคือเป็นฐานในการสร้างชื่อเสียงให้เป็นที่รู้จักมากขึ้น อันจะส่งผลให้ได้อย่างอื่นตามมา กระนั้น จะเห็นได้ว่าฌอนก็มีเจตนาและความมุ่งมั่นเต็มเปี่ยมที่จะใช้การเต้นเป็นเสมือน 'ใบเบิกทาง' ให้ตนเองและเพื่อนๆ ได้ก้าวไปสู่ชีวิตที่ดีกว่าในปัจจุบัน
จึงสรุปได้ว่าสิ่งหนึ่งที่ตัวละครทั้งสองต่างมีเหมือนกัน คือ ความเชื่อมั่นว่าตัวเราเท่านั้นที่จะเป็นผู้ลิขิตทางเดินให้กับชีวิตตนเอง ขอเพียงแค่มีความมานะพยายามและไม่ยอมแพ้...
