ตุ๊กแกรักแป้งมาก (พ.ศ. ๒๕๕๗)

ตุ๊กแกรักแป้งมาก

(ยุทธเลิศ สิปปภาค, พ.ศ. ๒๕๕๗) 

ชอบอะ!... ตอนแรกก็สงสัยว่ามันหนังอัลลัย? ชื่อเรื่องเชยบรม แถมโปสเตอร์ก็ทำออกมาได้ไม่ชวนให้รู้สึกอยากดูเลย (เหมือนหนังแผ่นทุนต่ำยังไงบอกไม่ถูก!) แต่เพราะโดนลากไปดู ก็เลยไปรู้เอาตอนก่อนจะเข้าโรงนั่นแหละ ว่ามันเป็นหนังรักย้อนยุคกลับไปสัก ๓๐-๔๐ ปีก่อน ตั้งแต่เมื่อครั้งน้องมอดยังเปนเด็กเล็กจ้อยเยาว์วัยแบเบาะโน่นเลย...อิอิ :p ได้ยินเพลงเก่ายุค 80 ที่ถูกนำมาใส่ประกอบหนัง ซึ่งเปิดอยู่หน้าโรงหนังแล้ว ทำเอาน้ำตาซึม ToT แบบว่าคิดถึงอดีตตอนที่เพลงพวกนี้กำลังดัง เรากำลังทำอะไรอยู่หว่า (พร้อมกันนั้นก็ให้อดคิดไม่ได้ว่า เรานี่ช่างแก่แล้วจริงๆหนอนี่ T___T)

โดยรวมๆหนังก็สนุกดีนะฮะ ต้องพูดว่าเปนหนังโรแมนติกสไตล์ยุทธเลิศจริงๆ คือมีลายเซ็นผู้กำกับชัดเจนมากๆ โดยเฉพาะอารมณ์ขันแบบล้อเลียนจิกกัดฮาๆ อย่างการเสนอภาพล้อเลียนบุคคลที่มีตัวตนจริงในสังคม โดยมาทำให้ดูเปนตลกขบขันนั้น ก็ไม่รู้ว่าเจ้าตัวคนถูกล้อและคนเกี่ยวข้องใกล้ชิดมาดูแล้ว จะรู้สึกขบขันตามไปด้วยหรือเปล่า แต่คนดูนั้นฮากันชนิดวายป่วง หัวเราะท้องแข็งแทบว่าจะตกเก้าอี้กันเลยทีเดียว เพราะจะว่าไป คราวนี้ผู้กำกับออกจะเล่นแรงอยู่นะ คือเอาคนใหญ่คนโตในวงการหนังมาล้อกันเลยทีเดียว แต่ก็เห็นได้ว่าเป็นการล้อเพราะ "รักดอกจึงหยอกเล่น" เป็นสำคัญ

ส่วนหนึ่งที่ถือเปนเสน่ห์ของหนังคือการถ่ายทอดประสบการณ์ส่วนตัวของผู้กำกับ เมื่อครั้งที่เพิ่งเริ่มต้นก้าวเข้าสู่วงการภาพยนตร์แบบมือใหม่มากๆ นอกจากจะไม่เคยรู้จักใครในวงการแล้ว ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่า treatment ที่ไม่ใช่ครีมนวดผมนั้นคืออะไร? รู้แต่ว่ามี passion อยากจะเปนผู้กำกับหนังอย่างเดียวเท่านั้น ก็เลยทำให้เลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องพบเจออุปสรรคมากมาย กว่าจะก้าวไปถึงจุดที่ตนใฝ่ฝันได้เปนผลสำเร็จ และเปนการแสดงให้เห็นว่าสมัยก่อน การจะเป็นผู้กำกับภาพยนตร์นั้นไม่ใช่แค่ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ แต่ต้องพูดว่า "ยากแค้นแสนสาหัส" กันเลยแหละ

ใครก็ตามที่เคยผ่านประสบการณ์แบบนั้นเข้าจริงๆก็คงจะหัวเราะกันไม่ออก แต่ผู้กำกับก็นำมาเล่าแบบไม่ฟูมฟาย และทำให้กลายเปนแค่สีสันบรรยากาศของหนังเท่านั้น เพราะพล็อตเรื่องจริงๆ คือความรักของหนุ่มสาวที่ผูกพันใกล้ชิดมาตั้งแต่เด็ก แต่มีเหตุให้ต้องพรากจากกันไป จนได้หวนกลับมาพบเจอกันอีกครั้งเมื่อเติบใหญ่ โดยที่ยังคงไม่ลืมเลือนคำสัญญาที่ต่างฝ่ายเคยมอบให้แก่กันไว้ในอดีต

ชอบการแสดงของ เก้า จิรายุ มากๆ ดูเปนผู้ชายหน้าซื่อๆ ใสๆ ไร้พิษภัย ซึ่งก็สอดรับกันดีกับการให้ น้องแม็ค ทองเนื้อเก้า มาเล่นเปนตอนเด็ก เพราะดูไปดูมาสองคนนี้ก็หน้าตาคล้ายกันในบางมุมอยู่นะ ดูแล้วก็นึกถึงตัวละคร เป็ด ใน Suckseed ห่วยขั้นเทพ ที่เขาเคยแสดง เพราะอดรู้สึกไม่ได้ว่ามีบุคลิกคล้ายๆกัน คือเปนคนดีที่ไม่ว่าจะเจอความเลวระยำตำบอนของโลกถาโถมใส่สักแค่ไหน ก็ไม่มีทางจะทำให้เขากลายเปนคนดีน้อยลงได้เด็ดขาด แต่เรื่องนี้ออกจะมีภาษีกว่าตรงที่มีซีนดราม่าให้โชว์แอ็คติ้งด้วย ดูแล้วอิน...น้ำตาซึมตามเลย TvT เพราะงั้น ณ ตอนนี้น้องมอดให้น้องเก้าติด 1 ใน 5 สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมประจำปีนี้ไปก่อนเลยนะฮะ... :'-P