สมิง พรานล่าพราน (พ.ศ. ๒๕๕๗)

สมิง พรานล่าพราน

(นรินทร์ วิศิษฎ์ศักดิ์, พ.ศ. ๒๕๕๗)

ก็พอใช้ได้นะฮะ ดูได้เพลินๆ แม้จะมีง่วงบ้างอะไรบ้าง แต่คิดว่าคงเพราะร่างกายอ่อนเพลียเอง ไม่เกี่ยวกับหนังเท่าไหร่ร้อกกก... ^^ เพราะก็มีหลายส่วนที่ดูขัดๆเขินๆ ประดักประเดิด ไม่ค่อยเข้าที่ เช่นการแสดงของนักแสดงหลายคนที่ดูแล้วทื่อมากๆ จะกลัวจะโกรธจะอะไรก็ไม่ทำให้เรามีส่วนร่วมได้เลยสักฉาก รวมถึงอารมณ์ขันบางช่วงที่สอดแทรกเข้ามานั้นก็ออกแนว 'ฮากริบ' ไปหน่อย

ชอบตรงส่วนงานโปรดักชั่น การถ่ายภาพจัดแสง ซึ่งทำออกมาได้ดีงาม ดูสวยเหมือนป่าในนิทานมากกว่าจะเปนป่าจริงๆให้คนเข้าไปเดิน แต่อันนี้ก็ว่ากันไม่ได้ เพราะตั้งแต่เกิดมาก็ไม่เคยเข้าป่าจริงๆกับเขาเสียที เคยแต่เข้าป่าในนวนิยายของ พนมเทียน เท่านั้น ซึ่งก็สวยงาม น่าพิศวงหลงใหลแบบเดียวกับที่เห็นในหนังเรื่องนี้แหละ เลยอดเดาไม่ได้ว่าผู้กำกับน่าจะชื่นชอบ เพชรพระอุมา อยู่ไม่น้อยเนาะ เลยเก็บกลิ่นอายและมนต์เสน่ห์แห่งป่าดงพงไพรมาใส่ไว้ในหนังตามสมควร

ด้านเทคนิคพิเศษนั้น พูดได้เลยว่าหายห่วงฮะ คือทำออกมาได้เนียนมากๆ ฉากเสือสมิงแปลงร่างเปนคนพุ่งเข้าใส่เหยื่อนั้น ดูสวยจริงอะไรจริง แล้วยังมีฉากตัวอะไรประหลาดๆ ครึ่งคนครึ่งเสือโผล่ออกมาฟัดกัน ก็ทำกราฟฟิกออกมาได้ดีฮะ หน้าตาดูเปนกอลลั่มมากๆ อดคิดไม่ได้ว่าถ้าผู้กำกับจะเอา เพชรพระอุมา มาทำ หรือถ้าทะเยอทะยานยิ่งกว่านั้นก็เอา มหาภารตะยุทธ มาสร้างเลยก็คงไม่ใช่เรื่องยากละ เพราะเอฟเฟ็คท์ออกจะเลิศหรูอลังการฝุดๆขนาดนี้

แต่ถึงงานด้านเทคนิคพิเศษจะก้าวหน้าไปไกลลิบ ทว่าเรื่องบทภาพยนตร์ก็ยังออกจะเปนปัญหาอยู่มาก แม้ว่าพล็อตหลักของหนังจะเข้าใจได้ไม่ยาก ว่าเปนเรื่องการต่อสู้ล้างผลาญระหว่างมนุษย์กับสัตว์ร้าย เมื่อพรานไพรใจฉกาจ (ภูธฤทธิ์ พรหมบันดาล) ลงมือฆ่าลูกเสือสมิง เพื่อช่วยชีวิตเด็กชายคนหนึ่ง ทำให้แม่เสือสมิงเกิดความอาฆาตแค้น ตามมาฆ่าเมียและลูกสาวของพรานผู้นั้นบ้าง กลายเปนวงจรแห่งความพยาบาทจองเวรต่อเนื่องกันไปไม่รู้จบ

แต่รายละเอียดต่างๆที่ถูกนำมาแต่งเติมเสริมสร้างเรื่องราวในหนัง กลับกระจัดกระจายและชวนให้สับสนอยู่ไม่น้อย เพราะแรกสุดนั้น เข้าใจว่าหนังเปนเรื่องของพรานที่เมียถูกเสือสมิงฆ่า แต่พอหนังเดินเรื่องไปสักระยะก็ดันมีตัวละครอื่นเพิ่มเข้ามา ทั้ง จนท. ป่าไม้ที่อยู่ๆก็กลายมาเปนคน 'เล่าเรื่อง' ถ่ายทอดเหตุการณ์ต่างๆในมุมมองของเขาให้คนดูรับรู้ รวมถึงผู้ใหญ่บ้านที่เปนคนจีน ซึ่งอุตส่าห์ไปตามพี่น้องอีกสี่คนจากจีนให้มาช่วยกันปราบเสือ เปิดโอกาสให้คนทำหนังสอดแทรกความรู้ของคนจีนเกี่ยวกับการปราบเสือสมิงให้คนดูได้รับทราบเปนวิทยาทาน!! แถมยังมีดราม่าเรื่องความสัมพันธ์ในหมู่พี่น้องอีก วุ้ย! ดูแล้วเพลีย...

ก็เลยงงๆว่าควรจะโฟกัสไปที่ตัวละครตัวใดแน่ เพราะมันก็แลดูเปนตัวนำเรื่องได้พอๆกัน (แต่ส่วนตัว จะเทน้ำหนักไปที่นายพรานมากสุด เพราะเปนตัวละครที่มีปมดราม่าขัดแย้งรุนแรงต่อเรื่องยิ่งกว่าอีกสองตัว ก็เลยนึกตะหงิดๆตั้งแต่ต้นเรื่องแล้วว่าทำไมถึงเอาแต่หายหัวเข้าไปในป่าตลอด ที่แท้ก็เพราะต้องการจะเก็บไว้หักมุมให้คนดูงงจนเอวเคล็ด ตามคอนเซ็ปต์ 'อย่าเชื่อในสิ่งที่เห็น' ที่คนทำหนังวางไว้ ซึ่งบอกตามตรงว่ามันดูไม่สมเหตุสมผลเท่าไหร่เนาะฮะ) นอกจากนี้ก็มีตัวละครย่อยๆอีกหลากหลาย ทั้งพรานเขมรคู่แค้นเก่าของเสือสมิง, พรานฝรั่งที่มุ่งแต่จะล่าสัตว์เพื่อความบันเทิง (เลยโดนงาบไปตามระเบียบ) และพรานหมาดำ (จำชื่อไม่ได้ แต่แต่งตัวเหมือนหลุดมาจากยุคองคุลีมาล และมีหมาดำเปนลูก) ที่เข้ามาช่วยเพิ่มความน่าเวียนหัวให้กับการดำเนินเรื่องอีกไม่น้อย

เอาเปนว่าถ้าใครชอบหนังที่มีโปรดักชั่นเนี้ยบๆ กราฟฟิกเจ๋งๆ ก็ไปดูๆกันนะฮะ ถือว่าให้กำลังใจคนไทยด้วยกัน (นั่งดู end credit เห็นชื่อผู้กำกับในแทบทุกภาคส่วนของงานทำหนังเรื่องนี้แล้ว ออกจะ 'นับถือ' ในความพยายามทุ่มเทของเขาอย่างมากมาย ขอให้กำลังใจไว้ ณ ที่นี้ ^__^) แต่เรื่องความสนุกของหนัง อาจจะต้องชั่งใจกันเอาเอง ว่ามันจะคุ้มกับเวลาที่ต้องเสียไปหรือไม่ ส่วนเรื่องเงินไม่ต้องพูดถึงละ... :'-P