THE MAZE RUNNER
(Wes Ball, 2014)
หนังสนุกดีฮะ... ตื่นเต้นลุ้นระทึกแทบทุกฉาก โดยเฉพาะฉากสัตว์ประหลาด 'กรีฟเวอร์' แปดขาโผล่มาขยุ้มเหยื่อนั้น ดูแล้วแสยงขนหัวมากๆ อดคิดไม่ได้ว่าตกลงนี่เรากำลังดู Spider 3D อยู่อะป่าวหว่า เพราะดูไปๆ มันออกแนวเปนหนังสัตว์ยักษ์ขย้ำคน (Animal Attack) มากไปหน่อยเนาะ คือเอะอะอะไรก็ให้เจ้าแมงมุมกึ่งแมงป่องจักรกลออกมาอาละวาดฆ่าคนตัลหลอดดดด...
เลยไม่ค่อยรู้สึกถึงความเปน 'วงกตมฤตยู' สักเท่าไหร่ พูดตรงๆคือแอบคาดหวังว่าจะได้เห็นความพิสดารพันลึกของเขาวงกตมากกว่านี้ แต่นี่ดูทั้งเรื่องกลับมีแค่ฉากเดียวที่ตัวละครวิ่งหนีการเปลี่ยนแปลงของเขาวงกต แถมยังไม่มีคนโดนหินทับตายให้เห็นเสียอีก มีแต่ตายเพราะโดนสัตว์ประหลาดถล่มเสียมากกว่า ยิ่งตอนท้ายๆที่ตัวละครพากันบุกถึงรังของพวกมัน ก็ยิ่งเห็นชัดว่ามันดูเปนหนังคนต่อสู้กับแมงมุมยักษ์ม๊วกๆ ^^ แต่ก็ระทึกใจดีนะฮะ แม้จะดูไม่ค่อยทันเพราะมันเคลื่อนกล้องและตัดภาพเร็วมาก
อีกอย่างที่ทำให้หนังดูสนุก คือความขัดแย้งระหว่างพระเอกผู้ไม่ยอมจำนนต่อการถูกจำกัดอิสรภาพ โดยที่ตนเองไม่รู้ต้นสายปลายเหตุที่แท้จริง กับฝ่ายคู่ปรับที่เชื่อมั่นอย่างฝังจิตฝังใจว่าสถานที่ที่ตนอาศัยอยู่ ซึ่งว่ากันตามจริงก็มีสภาพไม่แตกต่างจากที่คุมขังนักโทษเท่าไหร่ มันคือที่ที่ให้ความอบอุ่นปลอดภัยแก่เขาแล้ว จึงเปนสาเหตุให้มองพระเอกอย่างปราศจากความเปนมิตรโดยสิ้นเชิง รวมทั้งเห็นว่าความผิดปรกติต่างๆ และความเลวร้ายนานา ล้วนเกิดขึ้นโดยพระเอกเปนผู้ชักนำมาแทบทั้งสิ้น
ก็อย่างที่รู้กันแหละฮะ ว่าหนังย่อมจะเทน้ำหนักความสำคัญไปที่ตัวพระเอกอยู่แล้ว ว่าถึงอย่างไร เขาก็ต้องหาทางหนีออกไปสู่อิสรภาพให้จงได้ ไม่ว่าจะมีอุปสรรคใดๆกีดขวางก็ตาม อันนี้ก็เปนไปตามสูตรสำเร็จที่คุ้นเคยกันมานานอะนะ แต่เนื่องจากน้องมอดยังออกคลุมเครือกับแบ็คกราวน์ของพระเอกอยู่ไม่น้อย คือถึงจะรู้ว่าเขาไม่มีเจตนาร้ายใดๆ ในการหาทางออกจากเขาวงกตแห่งนี้ รวมถึงพาคนอื่นๆออกไปด้วย แต่ความที่ยังไม่รู้แน่ชัดว่าเขาเปนใคร มีพื้นเพเปนไง เลยทำให้เอาใจช่วยเขาไม่ได้เต็มร้อย (ไม่เหมือนตอนเอาใจช่วยพระเอกใน The Shawshank Redemption ให้แหกคุกออกมาได้สำเร็จ เพราะเรารู้แน่ชัดว่าเขาได้รับความอยุติธรรมอย่างไรมาบ้าง)
คิดไปคิดมา เลยออกจะให้นึกเห็นใจตัวละครคู่ปรับของพระเอกอยู่เหมือนกันนะฮะ (สงสัยเพราะมันตรงกับสันดานตัวเอง T__T) แบบว่า...คนเราอะ! พอได้อยู่ในที่ที่เปน comfort zone นานๆเข้า ก็มักจะหลงยึดติดไปว่ามันคือสถานที่ที่อบอุ่นและปลอดภัยที่สุดแล้ว ทำให้เกิดความประมาทในการใช้ชีวิต ถ้าเกิดมีใครสักคนเข้ามาทำให้ความสงบสุขอันเคยมีมาแต่เดิมสูญสลายไป คนๆนั้นก็จะถูกมองว่าเปนตัวร้ายทันที
ว่าที่จริง คนที่คิดแบบนี้ก็ไม่ผิดนะฮะ เพราะเชื่อว่าคนส่วนใหญ่ก็น่าจะคิดกันแบบนี้แหละ หรือใครจะเถียงว่าตนเองไม่ชอบอยู่ใน comfort zone ที่ตนคุ้นเคย อย่างในหนังเรื่องนี้ ก็ให้เห็นกันชัดๆไปเลย ว่าถ้าก้าวขาออกไปก็เท่ากับตายหยังเขียด เพราะไอ้ตัวแปดขามันคอยทีจะขย้ำอยู่ข้างนอก ก็แล้วจะออกไปให้มันฆ่าทำไม...จริงมั้ยฮะ? จนลืมไปว่าการอยู่นิ่งเฉยโดยไม่ทำอะไรเลยนั้น เอาเข้าจริงมันก็ไม่ต่างจากการตายไปแล้ว เพียงแต่เปนความตายทั้งที่ยังมีลมหายใจ
ถ้าเปนแบบนั้น สู้ตายไปจริงๆเลยจะดีกว่าปะฮะ... :'-P
No comments:
Post a Comment