BRIDGET JONES'S BABY (2016)

BRIDGET JONES'S BABY

(Sharon Maguire, 2016)

หนังตลกดีฮะ แต่น้องมอดตลกตัวเองมากกว่า! ตรงที่ดันเข้าใจว่าภาคนี้เปนภาคสอง แต่พอเปิดดูข้อมูลใน #Flickz  ถึงเพิ่งรู้ว่าเปนภาคสาม เลยเพิ่งนึกออกว่าคงเพราะไม่ได้ดูภาคสอง The Edge of Reason น่ะเอง จึงทำให้ลืมไปสนิท อีกอย่างคือมัวแต่ตื่นเต้นที่จะได้เห็น เรเน่ เซลล์เวเจอร์ บนจอหนังอีกครั้ง หลังจากไม่ได้เห็นมาเสียนาน เรื่องสุดท้ายที่ได้ดูคือ Cold Mountain ที่เธอได้ออสการ์(ไปได้ยังไงวะ!)นั่นละมัง แล้วก็เลยลืมสนใจเธอไปปริยาย จนกระทั่งมีข่าวครึกโครมถล่มเน็ตเมื่อหลายเดือนก่อน ว่ากลับมาออกสื่ออีกครั้งหลังจากหายไปนาน ไหงหน้าแก่เสียจนจำไม่ได้! ("ก็แก่จนจำไม่ได้จริงแหละ" ^o^) เลยทำให้ตั้งหน้าตั้งตารอดูเรื่องนี้เปนพิเศษ เพราะดูตัวอย่างหนังแล้วก็ว่าน่าจะสนุกดี แถมหน้าเรเน่ ดูแล้วก็ไม่แก่เท่าไหร่ แต่ยังพอมีเค้าหน้าเดิมหลงเหลืออยู่เนาะ อิอิ

SEOUL STATION (2016)

SEOUL STATION

(Yeon Sang-ho, 2016)

ดูตั้งแต่วีคที่แล้วฮะ แต่เพิ่งเขียนเสร็จวีคนี้ #บอกทำไม ^^ เปนอนิเมชั่นเกาหลี ผลงานของผู้กำกับ ยอนซังโฮ  คนเดียวกับที่กำกับ Train to Busan ที่เพิ่งมาโกยเงินในบ้านเราในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ได้ยินว่าเรื่องนี้สร้างเสร็จก่อน Train นะฮะ แต่เข้าฉายหลังจาก Train ได้ตังค์นั่นเอง

AFTER THE STORM (2016)

AFTER THE STORM

(Hirokazu Kore-eda, 2016)

ช่วงนี้บ้านเรากำลังมีพายุเข้าพอดีฮะ เพราะฝนตกแทบทุกวันเลยนึกถึงหนังเรื่องนี้ขึ้นมาว่ายังไม่ได้เขียนถึง ทั้งที่ได้ดูไปตั้งชาตินึงละ แถมหนังเข้าแล้วเลยถือโอกาสเขียนซะตอนนี้ละกัน เผื่อมีใครหลงมาอ่านแล้วอยากไปดูหนังเพิ่มสักคนสองคนก็ยังดี ค่ายหนังจะได้มีกำลังใจหาหนังดีๆ แบบนี้มาฉายให้ได้ดูกันอีกไงฮะ แต่ก่อนจะคุยถึงตัวหนัง ขอ 'ซังชื่อแหนว'  แซวชื่อหนังภาษาไทยเรื่องนี้ที่ตั้งว่า "รักได้มั้ย? พ่อคนนี้" มันแลดูเปนภาคต่อของ "พ่อครับ รักผมได้ไหม" (Like Father, Like Son) ซะมิมี! ทั้งที่เนื้อเรื่องไม่เกี่ยวเนื่องกันเลย นอกจากเปนหนังของผู้กำกับคนเดียวกัน รวมถึงมีนักแสดงจากเรื่องนั้นบางคนโผล่มาเล่นเรื่องนี้ด้วย ทุกครั้งที่ได้ยินชื่อหนังเรื่องนี้ จะรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงพี่ป๋อมแป๋ม #เทยเที่ยวไทย พูดเต๊าะพ่อค้าแซ่บว่า "รักได้มั้ย...พ่อคนเนี่ยยยยยยยย..." ถถถถถถ

SULLY (2016)

SULLY

(Clint Eastwood, 2016)

ดูหนังแล้วชอบมากฮะ แต่ขอพูดแค่สองเรื่องเท่านั้นก็พอฮะ... 1) ชอบความมีประสิทธิภาพในร่วมมือกันทำหน้าที่ของเจ้าหน้าที่กู้ภัย ที่พอเกิดเหตุร้ายขึ้นก็แห่กันมาให้ความช่วยเหลือผู้ประสบเหตุทันที ไม่มีชักช้าอืดอาด-ยืดยาด-เกี่ยงงอน-แย่งชิงกันแบบกู้ภัยบ้านเราเลยสักนิด ^^ แต่กลับประสานงาน แสดงความร่วมมือร่วมใจกันอย่างเต็มที่ จนอดรู้สึกไม่ได้ว่าเปนอะไรที่น่าทึ่งและน่าประทับใจสุดๆ คิดว่าเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ผู้โดยสารบนเครื่องบินรอดปลอดภัย ไม่มีใครแข็งตายเพราะความหนาวเย็น แม้จะได้รับบาดเจ็บบ้างก็เพียงเล็กน้อย น่าจะมาจากการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพของหน่วยกู้ภัยนี่แหละ #อยากจะลุกขึ้นปรบมือให้จุงเบย ^o^

แฟนเดย์ แฟนกันแค่วันเดียว (พ.ศ. ๒๕๕๙)

แฟนเดย์ แฟนกันแค่วันเดียว

(บรรจง ปิสัญธนะกูล, พ.ศ. ๒๕๕๙)

ชอบจังเลยฮะ! ชอบมากกว่า กวนมึนโฮ อีก เพราะเรื่องนั้นต้องดูซ้ำ (ในทีวี) ถึงจะชอบ แต่เรื่องนี้คือชอบตั้งแต่นั่งดูในโรงเลยแหละ พูดได้เลยว่า #เปนปลื้ม หนังมว๊ากกกก! มีอาการเหมือนได้ขึ้นไทม์แมชชีนเจาะเวลาหาอดีต เพราะรู้สึกแบบเดียวกับตอนดู พริกขี้หมูกับหมูแฮม เวอร์ชั่นพี่ตุ๊ก จันทร์จิรา กับ พี่จอน ขจรศักดิ์ คือเปนหนังที่ดูแล้วอยากดูซ้ำ แต่คิดว่าคงจะดูซ้ำไม่ถึง 5 รอบเหมือน พริกขี้หนูฯ หรอก เพราะ 1) อายุปูนนี้ละ *-* 2) ค่าตั๋วมันแพงงงงงงงง… อิอิ