BRIDGET JONES'S BABY
(Sharon Maguire, 2016)
หนังตลกดีฮะ แต่น้องมอดตลกตัวเองมากกว่า! ตรงที่ดันเข้าใจว่าภาคนี้เปนภาคสอง แต่พอเปิดดูข้อมูลใน #Flickz ถึงเพิ่งรู้ว่าเปนภาคสาม เลยเพิ่งนึกออกว่าคงเพราะไม่ได้ดูภาคสอง The Edge of Reason น่ะเอง จึงทำให้ลืมไปสนิท อีกอย่างคือมัวแต่ตื่นเต้นที่จะได้เห็น เรเน่ เซลล์เวเจอร์ บนจอหนังอีกครั้ง หลังจากไม่ได้เห็นมาเสียนาน เรื่องสุดท้ายที่ได้ดูคือ Cold Mountain ที่เธอได้ออสการ์(ไปได้ยังไงวะ!)นั่นละมัง แล้วก็เลยลืมสนใจเธอไปปริยาย จนกระทั่งมีข่าวครึกโครมถล่มเน็ตเมื่อหลายเดือนก่อน ว่ากลับมาออกสื่ออีกครั้งหลังจากหายไปนาน ไหงหน้าแก่เสียจนจำไม่ได้! ("ก็แก่จนจำไม่ได้จริงแหละ" ^o^) เลยทำให้ตั้งหน้าตั้งตารอดูเรื่องนี้เปนพิเศษ เพราะดูตัวอย่างหนังแล้วก็ว่าน่าจะสนุกดี แถมหน้าเรเน่ ดูแล้วก็ไม่แก่เท่าไหร่ แต่ยังพอมีเค้าหน้าเดิมหลงเหลืออยู่เนาะ อิอิ
หนังก็เปนไปตามที่คิดแหละฮะ คือพอดูได้เพลินๆ
แต่ส่วนตัวกลับรู้สึกว่าหนังออกจะเดินเรื่องช้าไปหน่อย เลยมีเผลอหลับไปจึ๋งนึงอย่างช่วยไม่ได้ อีกอย่างคือมองว่าหนังก็งั้นๆ แหละฮะ มุกตลกก็แค่ขำๆ พอให้อมยิ้มเท่านั้นเอง จึงออกจะแปลกใจมากว่ารอบที่ไปดูนั้น ได้ยินคนหัวเราะกันลั่นโรง มีอารมณ์ร่วมกับหนังแบบสุดๆ นี่ถ้าเรเน่มานั่งดูอยู่ด้วยคงจะปลื้มใจน่าดู เพราะไม่ว่าหนังจะยิงมุกอะไรออกมา คนดูก็พร้อมจะหัวเราะขำกลิ้งฮาก๊ากไปด้วยตลอด เหมือน 'เล่นสิบแต่(คนดู)ขำร้อย' ยังไงยังงั้น!! ("ตลกจัง นึกว่ามีแต่หนังพจน์ อานนท์เท่านั้นที่ทำให้คนดูเปนแบบนี้เสียอีก" คริคริ)
ก็ไม่รู้ว่าภาคที่แล้วเนื้อเรื่องเปนไงเนาะฮะ แต่ภาคนี้เปิดเรื่องมา บริดเจ็ต ก็กลับมาเปนโสดอีกครั้งในวัยสี่สิบกว่า ซึ่งถือเปนเรื่องน่าเศร้าสำหรับนางอย่างสุดๆ ที่ต้องมานั่งหดหู่ฉลองวันเกิดเพียงลำพัง เหตุนี้เธอจึงตัดสินใจตกปากรักคำเพื่อนสนิท ไปเที่ยวงานเทศกาลดนตรีด้วยกัน และมีความสัมพันธ์กับ แจ๊ค (แพทริค เดมป์ซีย์) หนุ่มหล่อแปลกหน้าที่เจอโดยบังเอิญ ก่อนจะกลับมาร่วมพิธีรับศีลลูกบุญธรรม ทำให้เธอได้พบกับ มาร์ค (โคลิน เฟิร์ธ) อดีตผัวเก่าที่เลิกรากันไปแล้ว แต่ถ่านไฟเก่ายังคุกรุ่นรุนแรงจนนำพาทั้งคู่ไปมีความสัมพันธ์กันอีก เรื่องคงจบลงง่ายๆ เพียงเท่านี้ หากบริดเจ็จจะไม่พบว่าตนเองเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมา
ความสนุกของหนังก็อยู่ตรงนี้แหละฮะ เพราะคนดูก็คงจะอยากรู้พอๆ กับบริดเจ็ตว่าใครเปน 'พ่อ' เด็กในท้อง ส่วนเรื่องที่ว่านางจะเลือกลงเอยกับใครระหว่างหนึ่งในสองชายนี้ เห็นทีจะไม่ต้องเดา เพราะมันออกจะชัดเจนอยู่แล้วว่านางมอบหัวใจให้ชายใดไปตั้งแต่ต้น (แต่ถ้าถามว่าเชียร์ใครมากกว่ากัน ระหว่าง มาร์ค ผัวเก่าสุดเย็นชา กับ แจ๊ค ผัวใหม่จอมเอาใจล่ะก็ น้องมอดเลือกเชียร์ผัวใหม่นะฮะ เพราะว่าแพ้คนมีเครา เอ๊ย! เพราะแลดูอบอุ่น ช่างปรนนิบัติ ดูแลปกป้อง เอาอกเอาใจ มองเห็นเราเปนคนมีค่าในสายตาตลอดเวลา อะไรประมาณนั้น ที่สำคัญคือรวย! รวย!! รวย!!! 555+)
สรุปละกันว่า เรเน่กลับมาครั้งนี้ ถึงจะหน้าแก่ไปนิด บุคลิกแลดูเปน 'ป้า' ไปหน่อย แต่ก็ถือว่าเล่นหนังคอมเมดี้ได้โอเค คงเพราะได้เล่นเปนตัวละครที่คนดูรู้จัก หลงรัก และผูกพันอยู่แล้วด้วยละมัง คนดูเลยให้ใจและเกิดอารมณ์ร่วมตามไปด้วยโดยง่าย แต่เอาจริงๆ น้องมอดชอบบทคุณหมอที่รับบทโดยป้าเอ็มม่า ธอมป์สัน ที่สุดนะฮะ ถือเปนจอมขโมยซีนของหนังเรื่องนี้โดยแท้ เพราะทุกฉากที่โผล่ออกมา เรียกเสียงหัวเราะจากคนดูตลอด สุดยอดจริงๆ ไม่เสียแรงที่หลงรักมาตั้งแต่ Dead Again, Howards End, The Remains of the Day, Sense and Sensibility, Love Actually ทั้งที่ล่วงมาป่านนี้แล้ว แต่หน้าตายังดูแจ่ม ไม่แก่ไปสักเท่าไหร่ ราวกับกาลเวลาไม่อาจทำอะไรเธอได้จริงๆ... :'-P

No comments:
Post a Comment