เมย์ไหน..ไฟแรงเฟร่อ (พ.ศ. ๒๕๕๘)

เมย์ไหน..ไฟแรงเฟร่อ

(ชยนพ บุญประกอบ, พ.ศ. ๒๕๕๘)

กรี๊ดมากๆอะ! พูดได้เลยว่า "ฟินเฟร่อออออ..." คือชอบตั้งแต่ดูหนังตัวอย่างละ (แม้จะรู้สึกตะขิดตะขวงใจนิดๆว่าหนังออกจะใช้คำ #ฐานันดร ซึ่งเปนคำที่ใหญ่โต โอ่อ่า อัครฐาน เกินไปสักหน่อยก็เถอะ) ดูกี่รอบๆก็หัวเราะตามขำตลอด #เปนบ้า! ยิ่งพอมาได้ดูหนังทั้งเรื่องก็ยิ่งชอบ ถือเปนหนังวัยรุ่นบ้าๆบอๆอีกเรื่องในปีนี้ที่เลิฟฝุดๆ #ไม่ต้องบอกหรอกเนาะว่าอีกเรื่องคือเรื่องอัลลัย ^^

นั่งดูไปก็ยิ้มตามไปด้วยความรื่นเริงบันเทิงใจมากมาย ชอบมากกว่าเรื่องที่แล้วของผู้กำกับคนเดียวกันเสียอีก อาจเปนเพราะเรื่องนั้นพูดถึงการแข่งขันวงดนตรี ซึ่งตัวเราไม่รู้สึกมีส่วนร่วมด้วยเลย เพราะเล่นดนตรีไม่เปน แต่เรื่องนี้มันมีอะไรที่ทำให้รู้สึกเชื่อมโยงตัวเองเข้าไปด้วยได้มากกว่า เช่นเรื่องการแข่งขันกีฬาสี หรือการแอบปลื้มใครบางคนอยู่เงียบๆ จนต้องแอบไปนั่งเขียนอะไรก็อกแก๊กอยู่คนเดียว อะไรเทือกนั้น  #ไม่อยากจะเล่าเล้ยยยย #อายจุง #แต่อยากเล่าอะ #สมัยเรียนมัธยมต้นเคยเปนพวกไร้ตัวตน #แอบปลื้มรุ่นพี่ประธานเชียร์ #ไม่เคยขาดซ้อมเชียร์เลย #รุ่นพี่สั่งให้ร้องเพบวให้กรี๊ดวี้ดบูมจนคอแตกเสียงแหบแห้ง #ไม่เคยอิดออด #พอขึ้นมอปลายาเลยยกระดับฐานันดรขึ้นมาเปนลีดเดอร์ #เมื่อก่อนแบบว่าหน้าตาดีอะ 555+ #ดูหนังแล้วระลึกชาติ ^__^

อีกอย่างคือมีความรู้สึกว่าเรื่องนี้มีความเปนโรแมนติก-คอมเมดี้มากกว่าด้วยอะ มีฉากจี๊ดๆ ดูแล้วฟินๆ อยู่เยอะ แล้วนักแสดงนำทั้งสามคนคือ น้องแบงค์ ธิติ, น้องปันปัน สุทัตตา และ น้องต่อ ธนภพ ต่างก็มีเสน่ห์และความน่ารักเฉพาะตัวของแต่ละคน ช่วยให้หนังดูสดใส ผ่อนคลาย สบายใจเฟร่อมากๆ ยิ่งเฉพาะคนหลังสุดถือว่าเปลี่ยนลุดไปจากเดิมที่เคยเห็นกันอย่างสิ้นเชิง #การมีผมเต็มหัวช่วยให้ดูเปนไอดอลเกาหลีได้อย่างไม่น่าเชื่อ #ออร่าเจิดจ้าบาดใจฝุดๆ ^_^ ขณะที่คนแรกสุดก็มาในลุคซื่อใส ไร้เดียงสา ปราศจากพิษภัยเล่ห์เหลี่ยมกลโกง ไม่ต่างจากที่เห็นในซีรีส์ Hormones เท่าใดนัก แต่ก็มีบางโมเมนต์เหมือนกันที่ดูแล้วอดรู้สึกไม่ได้ว่าน้องน่าจะเล่นบทดราม่าหนักๆได้อยู่เนาะ #พูดง่ายๆคือหน้าตาดูมีมุมของความเปนเด็กเก็บกดอยู่ลึกๆ ^.^

ส่วนน้องปันปัน #น่าเสียดายที่ยังติดโทษแบน #เลยไม่ได้มาปรากฏตัวในงานโปรโมท *_* ก็เหมือนว่าจะได้พิสูจน์ตนเองให้ทุกคนเห็นแล้วว่า นอกจากบทดราม่าที่เล่นได้เฉียบขาด บทตลกๆที่คาแร็กเตอร์ตัวละครดูเปนการ์ตูนบ้าๆบวมๆอย่างเรื่องนี้ น้องก็เล่นได้ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน สรุปคือในบรรดาทั้งสามคน เราว่าน้องปันปันเล่นดีได้โล่ น้องแบงค์น่ารักได้ใจ ส่วนน้องต่อไม่ว่าจะทำหน้าท่าทางอย่างไรก็ได้หัวใจน้องมอดไปหมดทั้งดวงเลยอะ

อ่อ! อีกคนที่รู้สึกว่าแววการแสดงโดดเด่นรุนแรง น่าจับตามองมากๆ คือ น้องฟรัง นรีกุล ซึ่งเป็นอีกคนในกลุ่มนักแสดง Next Gen. ที่ฝีมือไม่เบาเลย ดูจากในซีรีส์แล้วก็เห็นชัดว่าเปนคนเล่นบทดราม่าได้เก่งมากๆ นอกเหนือจากหน้าตาที่สวยหวามแกมเศร้าอยู่ลึกๆ หวังว่าจะได้เห็นน้องเล่นบทอื่นๆที่ได้แสดงความสามารถต่อไปเรื่อยๆนะฮะ 

ไม่รู้จะเขียนอะไรต่อละ เพราะเนื้อเรื่องก็งั้นๆ น่าจะเดากันได้ตั้งแต่ดูหนังตัวอย่าง ส่วนมุกตลกนั้นยิ่งเล่าไม่ได้ใหญ่ เพราะเล่ายังไงก็ไม่มีทางตลกเท่ากับเข้าไปดูในโรงด้วยตนเอง แต่ชอบมุกตลกของด่าเรียงตัวของลีดฯ ดาวหกแฉกมากๆ คือออกมาทีไรก็ขำกระจายทุกที สุดยอดมากๆ! คิดได้ไง เด๋วไปดูอีกดีก่าาาาา... :'-P