JOY
(David O. Russell, 2015)
หนังสนุกมาก มีความรู้สึกเหมือนได้ดูละคร 'เมโลดราม่า' ที่จบลงในเวลาสองชั่วโมง! คือเชื่อว่าคนทำหนังคงจะมองเรื่องราวชีวิตของ จอย แมงกาโน่ จากอดีตแม่บ้านตกยากผู้ผันตัวเองกลายเปน 'แม่ม่ายพันล้าน' ในชั่วข้ามคืน ว่ามีองค์ประกอบที่ไม่แตกต่างห่างไกลจากละครน้ำเน่า soap-opera ที่คนอเมริกันส่วนใหญ่ติดกันงอมแงมสักเท่าไหร่ ก็เลยจงใจนำเสนอเรื่องราวการต่อสู้ชีวิตของเธอให้ออกมาในแนวทางนั้น ซึ่งอาจพูดได้ว่าเปนแนว 'ต้นร้ายปลายดี' ไม่ว่าตัวละครจะพบเจออุปสรรคหนักหน่วงถาโถมเข้าใส่จนสาหัสสะบักสะบอมเพียงใด ทว่าสุดท้ายก็จะได้พบกับความสุขสมหวังในตอนจบเสมอ (หรือพูดอีกแบบคือแนว 'ซินเดอเรลล่า')




