ผีห่าอโยธยา (พ.ศ. ๒๕๕๘)

ผีห่าอโยธยา

(ม.ร.ว. เฉลิมชาตรี ยุคล,พ.ศ. ๒๕๕๘)

เอิ่มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม... เอางี้ละกันฮะ! คือถ้ามองหนังเรื่องนี้ในแง่ที่มันเปนหนังแอ็คชั่น เกรดต่ำๆ แบบที่เรียกกันว่า Exploitation Film ซึ่งเปนหนังแนวที่เน้นขายเซ็กส์และความรุนแรงกันแบบจะจะ โจ่งแจ้ง ไม่บันยะบันยัง #พูดอีกแบบคือไร้ยางอาย ซึ่งนิยมสร้างกันอย่างมากในยุค 70 จนเรียกได้อีกอย่างว่า 'หนังขยะ' เพราะมีแต่เลือดกับฉากเอากันให้ดูเพียบ! จนไม่มีเวลาไปให้ความสำคัญกับเนื้อหาสาระและพัฒนาการของตัวละครเลย-แล้วล่ะก็ บอกได้เลยว่า ผีห่าอโยธยา เปนหนังที่ตอบโจทย์แก่คนดูที่นิยมดูหนังประเภทนั้นได้อย่างเต็มที่ (เชื่อว่า เควนติน ตารันติโน่ จะต้องชอบหนังเรื่องนี้อย่างมากแน่ๆ ^^)


เพราะพูดถึง 'ความรุนแรง' แบบเลือดท่วมจอ หนังเรื่องนี้ก็มีให้ดูอย่างชนิด 'จัดเต็ม' ทั้งภาพการสังหารโหดผีห่าที่ดูแล้วน่าหวาดเสียว สยองขวัญไม่น้อย มีทั้งใช้ดาบบั่น-ตัด-ฟันแลใช้ค้อนทุบหัวผีจนเลือดสาดกระจาย เช่นเดียวกับฉากผีห่ารุมกินโต๊ะมนุษย์ก็ไม่เบากว่ากันเท่าไหร่ คือให้เห็นทั้งกัด-ฉีก-ทึ้ง-ดึง-กระชากเนื้อหนังแลแขนขาออกจากร่างกายคนแบบสดๆ ดูแล้วทั้งอุจาดตาแลสะพรึงปนสะอิดสะเอียดจนอยากอ้วกเปนที่ยิ่ง ส่วนถ้าพูดถึงเรื่อง 'เซ็กส์' โดยเฉพาะการเน้นเอาเรือนร่างผู้หญิงเปนจุดขาย หนังก็จัดให้ดูแบบเต็มๆเหมือนกัน พูดให้ชัดคือมีให้ผู้หญิงออกมา 'โชว์นม' ให้ดูด้วย แม้จะให้เห็นแบบแว่บๆก็ตาม แต่ในความรู้สึกก็ว่ามันออกจะเยอะอยู่นะ และดูว่าไม่ค่อยจำเปนกับหนังสักเท่าไหร่ #แต่อาจจำเปนสำหรับคนทำหนังซึ่งเปนผู้ชาย

ยอมรับว่าเพราะทั้งสององค์ประกอบที่พูดมานั้นแหละ เลยทำให้เรามองว่าหนังเรื่องนี้เปนหนัง Exploitation film อย่างชัดเจน จึงออกจะนึกเสียดายที่ดันไม่ได้มอง หรือรู้สึกถึงหนังในแง่นี้ตั้งแต่ตอนที่ดูในโรง เพราะถ้าคิดได้ตั้งแต่ตอนนั้น เราอาจจะดูหนังเรื่องนี้ด้วยความสนุกสนานมากกว่าที่เปน ซึ่งมีแต่ความอึดอัดและเบื่อหน่ายรำคาญใจเปนล้นพ้น ด้วยเห็นฉากการรบพุ่งฆ่าผีห่าซอมบี้จนเอียน ซึ่งพอดูไปนานๆ เราดันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสารพวกผีห่าขึ้นมาเสียงั้นเอง ค่าที่พวกมันโดนมนุษย์เข่นฆ่าจนตายเปนเบือยิ่งกว่าโดนโรคห่าระบาดเสียอีก เพราะว่ากันตามจริง...เราๆคนดูหนังต่างก็รู้ๆกันอยู่ #ก็ดูหนังซอมบี้กันมากี่ร้อยเรื่องแล้วล่ะ ว่าพวกผีห่าจิกกัดกินเนื้อคนก็ด้วยเจตจำนงค์เพียงอย่างเดียวคือเพื่อการยังชีพ #อันนี้อ้างอิงจากWarmBodiesเนาะ ^_^ แต่หนังเรื่องนี้ กลับไม่ทำให้เรารู้สึกเลยว่าตัวละครที่เปนคน มันสมควรจะมีชีวิตอยู่ต่อไปทำไม!! ดูแล้วก็ไม่เห็นเลยว่าจะมีตัวละครตัวไหนน่าเอาใจช่วยให้รอดตายเลยสักคนเดียว

บอกไม่ถูกเหมือนกันนะฮะ ว่าคาดหวังอะไรไว้ก่อนจะเข้าไปดูหนังเรื่องนี้ ถ้าให้พูดแบบกำปั้นทุบติดก็คงเปนว่า 'คาดหวังว่าหนังมันจะออกมาดี' คืออย่างน้อยก็ควรจะเปนหนังที่ไม่ทำให้นึกถึงคำว่า Exploitation film ออกมาได้อะ...ว่างี้ละกัน!! เพราะเกือบทั้งเรื่องล้วนอุดมไปด้วยฉากไล่ล่าฆ่าผีห่าซอมบี้ เลือดกระฉูดท่วมจอ แต่กลับหาประเด็นด้านเนื้อหาสาระที่คนทำหนังต้องการนำเสนอสู่คนดูไม่เจอ ส่วนตัวละครกลับยิ่งแล้วใหญ่ คือมีสภาพไม่ต่างอะไรกับหุ่นให้ผู้กำกับชักเชิด เดิน-วิ่ง-ต่อสู้ หรือทำอะไรตามแต่จะบงการเพียงอย่างเดียว แปลกใจอยู่อย่างหนึ่งที่หนังจงใจให้มีตัวละครผู้หญิงรูปร่างเซ็กซี่ถือดาบต่อสู้กับซอมบี้ โดยที่ให้รายละเอียดเกี่ยวกับตัวละครน้อยมาก แต่ก็นั่นแหละ ตัวละครอื่นๆก็ล้วนตกที่นั่งเดียวกัน คือเราแทบไม่รู้จักพื้นเพภูมิหลังของพวกเขามากพอที่จะเอาใจช่วยลุ้นให้มันรอดชีวิตเลยแม้แต่น้อย แถมยังทำให้นึกถึงตัวละครในเกมคอมพิวเตอร์ที่มีหน้าที่ออกมาเข่นฆ่าปีศาจเพื่อเก็บแต้มทำคะแนนให้ได้มากที่สุดเท่านั้น

อย่างที่บอกไปว่า ถ้ามองว่ามันเปน Exploitation film ตั้งแต่อยู่ในโรง เราก็คงดูหนังเรื่องนี้ได้สนุก และไม่รู้สึก 'ผิดหวัง' มากมายอย่างที่เปนอยู่ อาจเปนเพราะเห็นชื่อผู้กำกับแล้ว มันทำให้อดแอบคาดหวังว่าจะได้ดูหนังที่มีอะไรน่าสนใจจากไอเดียที่เปน high concept ซึ่งถือเปนคอนเซ็ปท์ที่แข็งแรงมากๆ ชวนให้รู้สึกอยากดูในทันทีที่ฟัง แต่พอได้ดูหนังทั้งเรื่องแล้วก็เห็นชัด ว่าคนทำยังไม่อาจพัฒนา high concept นั้นให้กลายเปนหนังที่ดีกว่า "หนังขยะชั้นต่ำซึ่งเน้นขายเซ็กส์และความรุนแรง" ได้... คิดไปคิดมาก็ได้แต่ด่าตัวเองแหละฮะ ว่าเสือกไปคาดหวังว่าเขาจะทำหนังดีๆออกมาให้ดูได้อย่างไร หากว่าเขาไม่อยากทำ!! ... :'-P