AFTER THE STORM, CHENNAI EXPRESS, PETE'S DRAGON, อาม่า, BANGKOK STORIES

#รีวิวรัวๆ… วีคที่ผ่านมาดูหนังติดกันแทบทุกวันเลยฮะ ดูจนแทบไม่มีเวลาอ่านหนังสือ แต่ที่ทำให้รู้สึกแย่กว่านั้นคือ ไม่มีเวลาเขียนหนังสือเบยยยย Y__Y เลยต้องมารวบควบแน่นเขียน #รีวิวรัวๆ_หลายเรื่องหลากรสในโพสต์เดียว ^^ อาจมีบางเรื่องในกลุ่มนี้ที่น้องมอดคงจะเขียนอีกแบบยาวๆ อีกที จึงต้องขออภัย #แฟนานุแฟน ไว้ล่วงหน้าถ้าจะต้องเจอฉายหนังซ้ำบ้างอะไรบ้าง เพราะว่าหนังมัน ‘ดีงาม’ เลยทำให้อยากเขียนถึงมันยาวๆ แต่ปัญหาคือจะตั้งสติเขียนได้เมื่อไหร่หนอนี่… ไม่พูดพล่ามละ เข้าเรื่องเลยดีก่าาาาาาา

THE SECRET LIFE OF PETS, SADAKO VS KAYAKO, NERVE, BEN-HUR

#รีวิวรัวๆ… วีคที่แล้วดูหนังไป 4 เรื่องฮะ แต่ไม่อยากรีวิวแยกเปนเรื่องๆ เพราะคิดว่าเขียนแต่ละเรื่องสั้นๆ แล้วเอามารวมกันก็จะแลดูเปนชิ้นเปนอัน ดูเปนปึกแผ่นดี #แม้จะไม่มีแก่นสารเหมือนเดิม_ถถถถถถถ ^^ อาจเปนเพราะน้องมอดยังติดนิสัยสันดานเหมือนตอนเขียนลงนิตยสาร ถ้าเปิดดูแล้วเห็นบทความสั้นๆ จะนึกไว้ก่อนเลยว่าคนเขียนขี้เกียจ ทั้งที่จริงแล้ว ความสั้นหรือยาวไม่เกี่ยวกับคุณภาพ ความดีงามของงานเขียนแต่อย่างใด เพราะงานสั้นๆ ที่อ่านแล้ว ‘ปัง’ เพราะคนเขียนคิดคมและสตรอง ยังไงก็ย่อมต้องดีกว่างานยาวๆ แต่มีแต่ถ้อยคำมาเรียงต่อๆ กันไปจนจบ อ่านแล้วก็ไม่ได้เรื่องได้ราวอะไร #อย่างที่ข้าพเจ้าปฏิบัติอยู่ประจำนั่นแล ^_^ แต่ถึงงั้นน้องมอดก็ยังปรับความคิดเกี่ยวกับความสั้น-ยาวของงานเขียนไม่ได้เสียที จับดินสอทีไรก็มักจะมีเสียงตะโกนก้องในหัวเสมอว่า “ถ้ามึงเขียนสั้น คือมึงขี้เกียจ!” แต่พูดตรงๆ คือจะให้เขียนยาวทุกเรื่องก็ไม่ไหวเหมือนกันอะฮะ เลยต้องหาทางออกด้วยวิธีนี้ ก็พอจะชดเชยความ ‘ประสาทแดก’ ลงได้เหมือนกัน…งั้นเข้าเรื่องเลยเถอะ!!!

ลายหงส์ (พ.ศ. ๒๕๕๙)

ลายหงส์

(คฑาเทพ ไทยวานิช, พ.ศ. ๒๕๕๙)

เปลี่ยนจากรีวิวหนังมาเปนรีวิวละครบ้างนะฮะ… เคยอ่านนิยายเรื่องนี้เมื่อหลายปีมาแล้ว ตั้งแต่ก่อนสร้างเปนละครครั้งแรกโน่น ล่วงมาถึงตอนนี้เลยจำเนื้อเรื่อง รายละเอียดใดๆ ไม่ได้ แต่อยากรู้ว่าเรื่องเปนไงก็เลยดูละคร 555+ #ตรรกะพินาศสุดๆ ^^ มีอย่างเดียวที่จำได้คือนางเอกชื่อ หนึ่งหรัด ซึ่งในความรู้สึกคือเปนชื่อที่เก๋กู๊ดและเพราะมากๆ จนพูดได้ว่าใครก็ตาม ถ้าเบ้าหน้าไม่สวยจับจิตจับใจจริงๆ ล่ะก็ อย่าได้ริใช้ชื่อนี้เด็ดขาด หุหุ

SUICIDE SQUAD, พริกแกง, THE LOVERS & THE DESPOT

#รีวิวรัวๆ… ต่อไปเขียนจัดแพ็คแบบนี้ดีกว่านะฮะ ประหยัดเวลาและเนื้อที่ ไม่ต้องเขียนทีละเรื่องให้วุ่นวาย เพราะหลายเรื่องที่ได้ดูก็ไม่ปลื้ม ไม่รู้จะเขียนรีวิวยาวไปทำไม เอายาวๆ เฉพาะเรื่องที่ดูแล้วปลื้มก็พอ! อีกอย่างคือเปนคนเขียนหนังสือช้าถึงช้ามาก อย่าได้มาเร่งเชียว #มีตบ! ช้าได้เปนช้า ถ้าช้าไม่ได้ก็ไปหาคนอื่นเขียนแทน อะไรทำนองนี้ แต่ที่สำคัญกว่าคือทำงานช้าแล้วยังทำออกมาได้ไม่ค่อยดีเนี่ยสิ #ตะเตือนไต Y___Y

TRAIN TO BUSAN (2016)

TRAIN TO BUSAN

(Yeon Sang Ho, 2016)

อยากดูมากๆ อยากดูที่สุด ไม่ใช่เพราะชอบดูหนังซอมบี้หรอกฮะ แต่เพราะมี กงยู ‘เจ้าชายกาแฟ’ ขวัญใจตลอดกาลของน้องมอดร่วมแสดงด้วยต่างหาก! คือจริงๆ ไม่ค่อยสนใจหรอกว่าหนังมันอะไรยังไง ดูแววแล้วอดคิดไม่ได้ว่ามันคงออกมาประมาณเดียวกับหนังซอมบี้ส่วนใหญ่ที่สร้างกันออกมานับไม่ถ้วนเรื่อง จนอดรู้สึกไม่ได้ว่ามันออกจะเฝือๆ ซ้ำซาก ไม่น่าจะมีอะไรแปลกใหม่ แต่ปรากฏว่า…