CINCO (2010)

CINCO
(Frasco Mortiz, Enrico Santos, Cathy Garcia-Molina, Ato Bautista, Nick Olanka, 2010)

เพิ่งทำต้นฉบับหนังสยองขวัญเอเชียเสร็จ ก็เลยมีเวลาดูเรื่องนี้ ซึ่งเป็นหนังผีของฟิลิปปินส์ เลยเสียดายที่การทำต้นฉบับหนนี้ไม่ได้เอาหนังสยองขวัญปินอยเข้าไปรวม เพราะไม่ค่อยรู้จัก ไม่ค่อยได้ดู ที่รู้จักและเคยดูก่อนหน้านี้มีเรื่องเดียวคือ Sigaw หรือ The Echo เวอร์ชั่นฮอลลีวู้ด เปิดเข้าไปดูข้อมูลในวิกิฯ ก็เห็นฟิลิปปินส์สร้างหนังสยองขวัญอยู่พอสมควร มีเรื่องหนึ่งทำออกมาเป็นซีรีส์ได้สัก 5-6 ภาคแล้วละมัง ซึ่งน่าสนใจไม่น้อยว่าจะออกมาเปนไง อย่างน้อยนี่ก็ทำให้รู้ว่าฟิลิปปินส์ไม่ได้ถนัดทำแต่หนังโป๊ หนังเกย์ หนังผู้ชายขายตัว หรือหนังตุ๊ดเด็กเท่านั้น (พูดก็พูดเถอะ นี่ถือเปนจุดแข็งของอุตสาหกรรมหนังฟิลิปปินส์เลยนะ ประเทศอื่นสู้ไม่ได้ทาบไม่ติดเด็ดขาด!)

พล่ามมาพอสมควร ก็เข้าเรื่องหนังกันเสียที... คำว่า Cinco ที่เปนชื่อหนังแปลว่า Five เพราะงั้นหนังสั้นผีที่มารวมกันจึงมีทั้งหมด 5 เรื่องและมีคอนเซ็ปต์สุดเก๋ว่าเปนเรื่องสยองอันเกิดจากอวัยวะส่วนต่างๆของร่างกาย ซึ่งเปนไอเดียที่แปลกดี ทำให้อยากรู้ขึ้นมาทันทีว่าแต่ละตอนจะคิดพล็อตเรื่องผีเกี่ยวเนื่องกับอวัยวะมนุษย์ได้อย่างไร พอดูจบก็เห็นว่า 'เข้าท่า' เหมือนกันแฮะ! อดเสียดายไม่ได้ว่าถ้าได้ดูเร็วกว่านี้สักนิด คงต้องมีตบตีกับตัวเองเพื่อหาทางยัดเรื่องนี้เข้าไปแทนเรื่องหนึ่งเรื่องในเป็นแน่ [แต่ก็ไม่แน่อีกแหละว่าจะทำได้ เพราะคิดถึงคนอ่านทั่วไปที่ไม่รู้จะหาหนังเรื่องนี้มาดูได้จากไหน อย่างน้องมอดเองยังให้เพื่อนโหลดบิทมาให้ดูเบยยยย อีกอย่างคือเปนที่รู้กัน ว่าบ้านเราไม่ค่อยจะมีหนังฟิลิปปินส์, อินโดฯ, มาเลย์, สิงคโปร์, พม่า, เขมร, เวียดนาม, บรูไน (ประเทศนี้เค้าสร้างหนังกันป่าวอะ  ) เข้าฉายสักเท่าไหร่ ที่ผ่านมาแค่ปีละเรื่องก็ถือว่าเก่งละ หมายถึงรวมกันทุกประเทศที่พูดมาได้ฉายแค่เรื่องเดียวต่อปีนะ บางปีไม่มีเลยสักเรื่อง ก็ไม่รู้ว่าพอก้าวเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนแล้ว เราๆจะได้ดูหนังจากประเทศเพื่อนบ้านเหล่านี้เพิ่มขึ้นหรือเปล่า]

จะเข้าเรื่องจริงๆละฮะ ไม่งั้นเด๋วยาว รู้หรอกน่าว่าขี้เกียจอ่านอะไรยาวๆน่ะ นี่ก็ทำใจไว้แล้วว่ากว่าจะถึงย่อหน้านี้คงเหลือคนทนอ่านไม่กี่คน เผลอๆจะไม่เหลือเลยด้วยซ้ำ ก็ไม่เปนไรฮะ น้องมอดเขียนเพราะอยากเขียน แล้วที่เขียนนี้ก็ไม่ได้เงิน แต่จะได้เงินหรือไม่ได้เงินก็ไม่เกี่ยวอะ ได้เขียนก็สบายใจละ อย่างน้อยก็มีคนอ่านแน่ๆอยู่คนหนึ่ง คงไม่ต้องบอกหรอกนะฮะว่าเป็นใคร (พล่ามอีกตามเคย อิอิ)

อย่างที่บอก Cinco เปนหนังผี 5 ตอนอันเกี่ยวเนื่องกับอวัยวะมนุษย์ ตอนแรก "Braso" (Arm) เรื่องของสามหนุ่มที่ถูกพาไปขังห้องดับจิบ อันเปนส่วนหนึ่งของกิจกรรมรับน้องเข้ากลุ่มก๊วนอะไรสักอย่าง โดยกำหนดว่าให้อยู่ด้วยกันจนครบสามชั่วโมง จึงจะถือว่าผ่านการได้เข้าเปนสมาชิกใหม่อย่างสมบูรณ์ ระหว่างฆ่าเวลาไม่รู้จะทำอะไร ก็มีเจ้าหนุ่มหนึ่งอยู่ดีไม่ว่าดี ดันไปดึงท่อนแขนที่ถูกตัด แต่ติดอยู่กับอีกศพหนึ่งออกมาเล่นด้วยความซนปนกวนตีน หารู้ไม่ว่าท่อนแขนนั้นมีชีวิต ขยับเขยื้อนเคลื่อนที่ได้ เลยกลายเปนว่าต้องวิ่งหนีขลุกๆขลักๆ ทุลักทุเลอยู่ในห้องแคบๆที่มีศพวางเกลื่อนนั่นเอง ฮามากตอนที่ท่อนแขนปีศานั้นคว้าหมับเข้าที่เป้ากางเกงเจ้าหนุ่มที่ดึงมันออกจากศพ อีกสองคนที่เหลือก็ช่วยกันดึงแขนออกากเป้าเพื่อนเปนพัลวัน อ่อ! ลืมเล่าไปว่าเจ้าสามคนนี้ใส่แต่กางเกงว่ายน้ำกับยกทรงชะนี แถมขณะเดียวกัน หนังก็ตัดไปที่คนดูแลห้องดับจิตที่ถูกจ้างให้ออกไปรอข้างนอก ซึ่งได้ยินเสียงแหกปากของเจ้าสามหนุ่มนั่นแว่วมา เลยรีบหยิบหูฟังมาอุด เปิดเพลงฟังสบายใจเฉิบ ภาพก็เปลี่ยนมาที่สามหนุ่มกำลังยักแย่ยักยันช่วยกันดีงแขนผีในสภาพดูไม่จืด บ้าคลั่งมากฉากนี้!

ตอนสอง "Paa" (Foot) เรื่องของผีเด็กที่หวงรองเท้าถึงขนาดต้องตามมาทวงคืน ไม่ใช่จะเอารองเท้าคืน เอาตัวลูกสาวคนที่ขโมยรองเท้าตัวเองไปอยู่ด้วยต่างหาก ร้ายกาจนักละอีผีนี่! นัยว่าเพื่อเปนการลงโทษ ซึ่งคิดๆดูก็น่าเห็นใจอยู่ที่ต้องมาตายเพราะวิ่งตามขโมย เลยโดนรถชนและรถทับขาขาดตายคาที่ ทำให้แค้นมากเปนพิเศษ ตามมาหลอกนังหัวขโมยจนแทบบ้า แต่คิดอีกทีก็น่าเห็นใจฝ่ายที่เปนขโมยเหมือนกัน คือนางยากจนมาก มีบ้านโกโรโกโสอยู่ในสลัม ไม่มีเงินจะจ่ายค่าน้ำค่าไฟ ลูกสาวก็อยากได้รองเท้าใหม่ เพราะจะได้ใส่ขึ้นไปรับรางวัลเรียนดี นางแม่ไม่รู้จะทำไงเพราะเงินไม่มี เลยต้องขโมย ไม่คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องโศกนาฏกรรมขึ้น! ตอนแรกที่ดูก็คิดเรื่อยเปื่อยว่าหนังต้องการพูดเรื่องความแตกต่างระหว่างคนรวยกับคนจน ความไม่เท่าเทียมกันในสังคม บลาๆ... แต่คิดไปคิดมา มันออกจะใหญ่โตไปหน่อย เลยคิดง่ายๆแค่ว่า ต่อให้ยากจนข้นแค้นแสนเข็ญเพียงใด ก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะนำมาเปนข้ออ้างเพื่อไปขโมยของของใคร ถึงตำรวจจะจับตัวมาลงโทษตามกฎหมายไม่ได้ แต่ในทางผีสางละก็โดนติดตามเปนเงาตามตัวเลยนะเธอว์!

ตอนสาม "Mata" (Eyes) เกี่ยวกับหญิงสาวที่ต้องประสบเหตุการณ์เดิมซ้ำแล้วซ้ำอีกภายในคืนเดียว เริ่มจากงอนแฟนหนุ่มที่ไม่ยอมพากลับบ้าน แฟนก็ช่างมีสันดานเหมือนลูกนักการเมืองบางเราเปี๊ยบ คืองอนกูเหรอ งั้นกูประชดแม่ง ด้วยการขับรถสวนทางเข้าไปในซอยที่ให้วิ่งวันเวย์ เจอคนขับสวนมาก็สั่งให้เค้าถอย ไม่สนใจว่าตัวเองเปนฝ่ายผิด พอฝ่ายถูกพูดผิดหูเข้าหน่อย ไอ้ลูกนักการเมืองก็ยิงกระสุนเปรี้ยงที่เบ้าตา กลายเปนเรื่องบานปลายไปกันใหญ่ซะงั้นเอง! ซึ่งเหตุการณ์ที่เล่านี้ ก็เวียนวนเกิดขึ้นกับหญิงสาวแบบหาเหตุผลไม่ได้ ทว่าแต่ละครั้งที่เกิด นางก็รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป และมีผีตาโบ๋ของคนที่ถูกยิง ตามมารังควานตลอด ออกแนว...แกปล่อยให้แฟนแกฆ่าฉันทำมายยยยยย.... ทำเอานางเอกของเราสติแตกกันไป พอถึงตอนท้าย นางเลยเปลี่ยนตอนจบเสียใหม่ จัดการกับคนที่สมควรตายตั้งแต่ต้น แม้เหตุการณ์เดิมจะไม่เกิดซ้ำ แต่ก็มิได้หมายความว่าจะรอดพ้นจากการถูกปีศาจรังควาน

ตอนสี่ "Mukha" (Face) เรื่องของสาวสวยเจ้าของบริษัท เกิดอาการปรี๊ดแตก ลงโทษพนักงานทำความสะอาดชายแก่ซึ่งทำงานผิดพลาดไม่ถูกใจ ด้วยการจัดกดหน้าบนเครื่องซีร็อกซ์เสียหนำใจ ก่อนจะไล่ออก มิไยที่ชายแก่จะวิงวอนขอความเมตตาว่าต้องหาเลี้ยงครอบครัว บลาๆ... อีนางมารก็ไม่สน พนักงานคนอื่นๆก็ได้แต่กลัวกันหัวหด เพราะอีนี่มันร้าย!! พูดคำไหนคำนั้น เลยรวมหัวกันหลอกผีเสียให้เข็ด ด้วยการโกหกว่าชายแก่ที่โดนไล่ออกนั้นตายไปแล้ว ตอนเลิกงาน นางมารอยู่ออฟฟิศคนเดียวเลยโดนเล่นซะอ่วม ก่อนจะจับได้ว่าเปนฝีมือคนด้วยกัน ก็พอดีตาแก่นั่นดันกระโดดตึกตายไปจริงๆ คราวนี้นางมารของเราเลยเจอผีจริงหลอกซะกลายเปนบ้าไปเลย สะใจมาก อยากร้ายนักก็ต้องโดน!!

ตอนสุดท้าย "Puso" (Heart) เรื่องของสาวอัปลักษณ์ที่หลงรักหนุ่มหล่อปานเทพบุตรซึ่งทำงานด้วยกันในทีมบ้านผีสิงของสวนสนุก เกิดเรื่องอะไรขึ้นเจ้าหนุ่มก็ช่วยเหลือนางด้วยดี จนทำให้อดไม่ได้ต้องเก็บเอาไปเพ้อ แต่เขาก็มีแฟนสวยเปนตัวเปนตนอยู่ สาวหน้าเหียกของเราจึงต้องอับเฉาหดหู่กับความรักที่มองไม่เห็นความสมหวัง ทีนี้แม่บุญธรรมซึ่งเปนหมอดูในสวนสนุก เห็นอาการทุรนทุรายของลูกเหียกแล้วเวทนา เลยทำยาเสน่ห์ให้ บอกว่ายิ่งใช้มากจะยิ่งทำให้ผู้ชายเกิดความปรารถนามาก นางสาวเหียกเลยใช้หมดขวดเพราะเจ็บใจที่เห็นเจ้าหนุ่มประกาศขอแต่งงานกับแฟนต่อหน้าต่อตา แต่กว่ายาจะออกฤทธิ์ก็ดันเกิดเหตุร้ายขึ้นพอดี เมื่อเจ้าหนุ่มโดยคู่กรณีมาตามฆ่า เขาจึงกลายสภาพเปนซากศพสุดหล่อล่ำ ออกไปเที่ยวไล่ตามสาวหน้าเหียกแบบไม่ลดละ จนกว่าจะได้ตัวมาครอบครอง แม้จะต้องฆ่าคนไปนับไม่ถ้วนก็ตาม

กลายเปนว่าเจ้าของท่อนแขนปีศาจในตอนแรก คือหนุ่มหล่อซอมบี้ในตอนสุดท้ายนี้ ส่วนศพที่แขนนั้นเกาะติดไม่ยอมห่างก็คือนางสาวเหียกนั่นเอง ว่าที่จริงชีวิตนางก็น่าเศร้าเนาะ เกิดมาไม่มีใครรักก็ดันไปรักคนรูปหล่อที่ไม่มีวันจะรักตอบเสียอีก เปอร์เซ็นต์สมหวังจึงไม่ใช่แค่ศูนย์ และอยู่ในขั้นติดลบ แต่ก็นะ! ถ้านางใช้ยาแบบไม่โลภมาก แค่หยดสองหยดพอให้เขามารักมาชอบ (เผื่อเบื่อเร็วจะได้ทิ้ง หาคนใหม่มาแทน) เรื่องก็คงไม่เปนแบบนี้

พูดแบบรวมๆนะ หนังสั้นผีทั้ง 5 ตอน (ซึ่งน่าจะตั้งชื่อไทยว่า "ผีห้าบาท") ก็ดูสนุก ตื่นเต้นดี มีฉาก 'ตุ้งแช่' ค่อนข้างเยอะแบบเดียวกับหนังผีไทย แถมรายละเอียดบางอย่างในสังคม เช่น ฆ่ากันตายเพราะเรื่องขับรถสวนเลน หรือการใช้ยาเสน่ห์ทำให้คนมารักมาหลง ก็เหมือนบ้านเราเป๊ะเบยยยยย... นั่งๆดูไปก็ชักสับสนว่ากำลังดูหนังไทยอยู่ป่าวหว่า เพราะสไตล์การนำเสนอใกล้เคียง แถมหน้าตาคนปินอยก็คล้ายๆคนไทยอีกด้วยนะ เอาเปนสรุปว่า 'เสียดาย' หลายอย่างดังที่กล่าวแล้วข้างต้น ไม่เสียดายอย่างเดียวคือเวลาที่ให้กับการดูหนังเรื่องนี้ ซึ่งก็ทำให้หวนกลับมาบ้าคลั่งหนังฟิลิปปินส์อีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้ :'-P