DETECTIVE CHINATOWN (2015)

DETECTIVE CHINATOWN

(Chen Sicheng, 2015)

จะแรงไปมั้ยฮะ ถ้าจะบอกว่าหนังดูตลก บ้าๆบอๆ ประสาทแดกดีจัง! แต่ชอบ!! 55+ หลายฉากนี่ฮาแตกสุดๆ ส่วนหนึ่งเพราะตัวหนังมัน #เปนบ้า แต่อีกส่วนเสริมเพิ่มเติมเข้ามาคือการให้เสียงพากย์ไทยของทีมพันธมิตร ซึ่งหยอดมุกเข้ามาอย่างได้จังหวะมากๆ แม้จะมีคนบอกว่าบางฉากใส่มุกเกินหนังไปหน่อย แต่ถือเปนข้อดี เพราะช่วยให้หนังดูตลกมากขึ้น (คลายข้อสงสัยว่าเยาวราชมีตลาดน้ำได้ยังไง) ดูแล้วก็ฮาๆ ขำกลิ้งกันไป ถือเปนหนังเบาสมองที่ดูเพลินๆ ดูเพื่อความบันเทิงล้วนๆ ไม่ต้องคิดให้เปลืองสมอง

THE WAVE (2015)

THE WAVE

(Roar Uthaug, 2015)

หนังสนุกดีฮะ เปนหนังแนวหายนะ (disaster film) เรื่องแรกของประเทศนอร์เวย์ ดินแดนพระอาทิตย์เที่ยงคืน ซึ่งได้รับเลือกเปนตัวแทนประเทศเข้าชิงออสการ์ครั้งล่าสุด แต่ไปไม่ถึงรอบห้าเรื่องสุดท้ายหรอกฮะ ดูจากฟอร์มแล้วเข้าใจว่าฮอลลีวู้ดคงจะเฉยๆกับหนังเรื่องนี้พอสมควร พูดกันตรงๆคือมันมิได้มีอะไรยิ่งใหญ่หรือแปลกแตกต่างจากหนังหายนะที่ฮอลลีวู้ดทำๆกันอยู่แล้ว พูดได้ด้วยซ้ำว่าออกจะเปนหนังเล็กจ้อยน้อยนิดกว่าหลายขุม!

TAKE ME HOME สุขสันต์วันกลับบ้าน (พ.ศ. ๒๕๕๙)

TAKE ME HOME สุขสันต์วันกลับบ้าน

(ก้องเกียรติ โขมศิริ, พ.ศ. ๒๕๕๙)

ดูแววของหนังแล้ว ก็ไม่รู้เหมือนกันนะฮะ ว่าจะทำเงินได้สักเท่าไหร่ แม้ว่าจะเปนหนังผีซึ่งเปนแนวหนังที่ค่อนข้างถูกตลาดบ้านเราอยู่มาก แถมยังมีหนุ่มหล่อหน้าใส มาริโอ้ เมาเร่อ มารับบทนำอีกด้วย (พลัง FC ของน้องโอ้ จะสู้ FC ของแจ๊ส ชวนชื่นได้ป่าว 555+ #เกี่ยวกันจุง ^^) 

THE MERMAID เงือกสาว ปัง ปัง (2016)

THE MERMAID เงือกสาว ปัง ปัง

(Stephen Chow, 2016)

หนังตลกดีฮะ ถึงจะไม่ได้เปนแฟนหนัง โจวซิงฉือ ก็ดูสนุกได้ เพราะเค้าทำออกมาให้คนทั่วไปดูอยู่แล้ว แต่ถ้าเปนแฟนหนังของเขาอาจจะรู้สึกสนุกขึ้นก็ได้ #ก็ไม่รู้สินะ^^ มุกตลกส่วนใหญ่ทำออกมาในแนวตลกเจ็บตัว ตัวละครทำอะไรพลาดๆผิดๆ เพราะความซื่อบื้อ เช่น จะเอาอาวุธขว้างใส่ศัตรู แต่กลับพลาดมาโดนหน้าตัวเอง อะไรทำนองนั้น ส่วนมุกตลกประเภทเล่นคำ เข้าใจว่าน่าจะมาจากทีมพากย์พันธมิตรเปนหลัก ซึ่งก็ช่วยเพิ่มสีสันและอรรถรสความสนุกให้กับหนังได้มาก ดูแล้วขำกลิ้งทิงนองนอย ฮากระจายฝุดๆ

หลวงพี่แจ๊ส 4G (พ.ศ. ๒๕๕๙)

หลวงพี่แจ๊ส 4G

(นโม พุทโธ สังโฆ, พ.ศ. ๒๕๕๙)

คงต้องพูดว่า นี่คือหนังของ พจน์ อานนท์ ที่ทำรายได้เปิดตัวได้ 'ปัง ปัง' ที่สุดเท่าที่เขาเคยทำหนังมาเลยก็ว่าได้ แถมยังโอกาสจะไปถึงร้อยล้านด้วยซ้ำ ซึ่งก็ต้องรอลุ้นคอยจับตาดูว่าพอยิ่งฉายนานวันไป กระแสจะยิ่งแรงขึ้นหรือแผ่วลง แต่คิดว่าแม้จะไม่ถึงร้อย แต่ก็น่าจะเก็บได้ไม่ต่ำกว่าแปดสิบอะเนาะ ซึ่งก็ต้องขอแสดงความยินกับพี่พจน์มา ณ โอกาสนี้ด้วย เพราะอดคิดไม่ได้จริงๆว่า ในที่สุดก็มี 'วันนี้' สำหรับเขาจนได้! วันที่เขามีโอกาสได้รับฉายา 'ผู้กำกับร้อยล้าน' จากหนังเรื่องเดียว มิใช่เอาหลายเรื่องมารวมกัน

11.12.13 รักกันจะตาย (พ.ศ. ๒๕๕๙)

11.12.13 รักกันจะตาย

(สราวุธ วิเชียรสาร, พ.ศ. ๒๕๕๙)

สงสัยเพราะ 'คาดหวัง' มาตั้งแต่เห็นชื่อผู้กำกับละมัง ยังคุยกับเพื่อนเลยว่าผู้กำกับคนนี้ทำหนังเก่ง ยิ่งหนังผีด้วยแล้วทำออกมาน่ากลัวมากๆ โดยเฉพาะ Ghost Game ที่เอาเอเอฟ 1 มาเล่นเกมเรียลลิตี้ล่า-ท้า-ผีในค่ายกักกันนักโทษ ก่อนจะหายไปเปนสิบปีและกลับมาทำหนังผีอีกครั้งคือเรื่องนี้ ยิ่งเปนหนังผีตลกด้วยยิ่งอยากดูมากๆ แต่พอดูจบแล้วดันรู้สึก 'ผิดหวัง' ซะนี่!

10 CLOVERFIELD LANE (2016)

10 CLOVERFIELD LANE

(Dan Trachtenberg, 2016)

เออ! ก็สนุกดีนะฮะ ทั้งที่ตอนแรกนึกว่าจะได้เข้าไปดูหนังสัตว์ประหลาดถล่มโลกเหมือนหนัง Cloverfield ปี 2008 แต่กลายเปนว่าได้เข้าไปนั่งดูหนังคนเปน #ประสาทแดก แทนซะงั้น!! พูดแล้วก็ให้หมั่นไส้พวกชอบหลบสปอยล์กันนัก ทำเหมือนไม่รู้ว่า Cloverfield เปนหนังสัตว์ประหลาด กรี๊ดกร๊าดดีดดิ้นจะเปนจะตาย(ห่า!) แค่มีคนพูดให้ได้ยินว่านางเอกเรื่องหนีวิ่งหนีสัตว์ประหลาด #เปนบ้า!

THE HIMALAYAS (2015)

THE HIMALAYAS

(Lee Seok-hoon, 2015)

หนังก็ดีงามตามแนวทางหนังเกาหลี-หนีเกาหลังแหละฮะ คือดูสนุก มีดราม่า เร้าอารมณ์กันสุดๆ เผอิญว่ามีโอกาสได้ดูในโรงที่ฉายด้วยระบบ Screen X จอกว้างขนาด 270 องศา ฟังดูอลังฯใช่ปะฮะ คือตอนแรกที่ได้ยินก็นึกว่าจะได้เห็นจอหนังแบบกว้างๆ โค้งเปนรูปครึ่งวงกลมล้อมรอบที่นั่งคนดู อะไรทำนองนั้น แต่...

BATMAN V SUPERMAN: DAWN OF JUSTICE (2016)

...ช่วงนี้สงสัย #เปนบ้า ดูหนังมากี่เรื่องต่อกี่เรื่องก็ไม่เกิดรู้สึกประทับใจใดๆให้อยากเขียนรีวิวเลย #คิดถึงรีวิวของน้องมอดกันบ้างป่าวฮะ ^^ ไล่มาตั้งแต่ Kung Fu Panda 3, Hail Caesar! (สองเรื่องนี้ดูไปหลับไป เปนข้อบกพร่องทางร่างกายของข้าพเจ้าเอง), Hana's Miso Soup (เรื่องนี้คือตั้งใจไปร้องไห้เต็มที่ แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเบย ดูแล้วเฉยมาก ไม่หือไม่อือใดๆ ที่สำคัญคืออดคิดไม่ได้ว่า หนังออกจะแลดูเหลือเชื่อไปหน่อยที่ให้เด็กหญิงตัวกะเปี๊ยกขนาดนั้น สามารถลุกขึ้นมาเตรียมอาหาร ทำซุปมิโซะให้พ่อกินได้ เพราะเราเห็นอีเด็กบ้านข้างๆ ตัวมันโตกว่าในหนังตั้งเยอะ แต่ยังทำห่าอะไรไม่เปนสักอย่าง นอกจากแหกปากร้องไห้ทั้งวัน จะเอาโน่นเอานี่เอานั่นตลอด! ไม่พอใจก็ร้องกรี๊ดๆๆๆๆๆๆ เหมือนผีห่าส่งมาเกิด! แต่ก็นั่นแหละนะ!! เด็กมันไม่มีพ่อ #พ่อทิ้ง มีแม่ #แม่ก็ไปทำงานงกๆ คอยสั่งคอยสอน มีแต่อากงแก่ๆที่วันๆเอาแต่นั่งดูดบุหรี่ แดกเบียร์ คอยดูไม่ให้หลานวิ่งลงถนนไปให้รถชนตายก็เท่านั้น เรื่องการอบรมสั่งสอนให้รู้จักเกรงใจชาวบ้าน อย่าส่งเสียงดังรบกวนผู้อื่น แม้ว่าจะแหกปากในบ้านของตนก็ตามนั้นอย่าพึงหวัง!!! เพราะถ้าทำได้ อากงก็ควรจะสอนสั่งตัวเองเสียก่อนนั่นแหละ แต่ก็เนาะ!! จะเอาเด็กญี่ปุ่นมาเปรียบเทียบกับเด็กไทยได้อย่างไร มันคนละชั้นก็รู้ๆกัน ถถถถถถถถ...