IN LOVE CONCERT

IN LOVE CONCERT

(24 เม.ย. 2558, Royal Paragon Hall)

ขอเขียนถึงสักหน่อยละกันฮะ ^^ ได้ไปดูเพราะ พี่ปันๆ ใจดีจัดการให้ทุกสิ่งอย่าง ส่วนหนึ่งคือพี่เค้าอยากดูเองอยู่แล้ว อีกส่วนคือคิดว่าน้องมอดน่าจะชอบ เพราะเปนคอนเสิร์ตที่นำเพลงสากลยุค 70-80-90 มาร้องโดยศิลปินระดับท็อปของเมืองไทย คือ พี่มินต์ มาลีวัลย์, พี่ต๊งเหน่ง รัดเกล้า, พี่มัม ลาโคนิก เสริมด้วยพี่คิง The Voice, พี่ต้น AF และ พี่นก KPN #ทำไมไม่มีTheStarมาด้วยจะได้ครบๆ :p และมีแขกรับเชิญอีกสองคนคือ พี่นัท ศักดาทร กับ พี่ตู่ ภพธร #หล่อมากๆ #เสียงกรี๊ดลั่นทุกการขยับตัวเลยทีเดียว ^_^

THE AGE OF ADALINE (2015)

THE AGE OF ADALINE

(Lee Toland Krieger, 2015)

...หนังพอดูได้เพลินๆฮะ ไม่ถึงกับสนุกมากมาย แต่ก็ไม่ถึงขั้นเหลือจะทน เว้นแต่ข้าพเจ้าเองที่ดันรู้สึกว่า คนทำหนังอาจกังวลว่าคนดูจะไม่เชื่อว่า อยู่ดีๆ อดาไลน์ ก็กลายเปนสาวสองพันปี ไม่มีวันแก่ ไม่มีวันตายโดยไม่ต้องอาบไฟ #อาบสายฟ้าฟาดแทน ^_^ ได้อย่างไร ก็เลยพยายามหาข้อมูลทางวิทยาศาสตร์นานาสารพันมารองรับ และยัดเข้ามาในบทบรรยายเสียมากมาย ซึ่งเอาเข้าจริง เราก็ไม่รู้ว่ามันจะเอาไปพิสูจน์ได้จริงหรือไม่ว่ามันจะเปนอย่างที่เห็นในหนัง พูดอีกแบบคือ สุดท้ายแล้วเรื่องความเปนอมตะก็แลดูเปนเรื่องเพ้อเจ้อเว๊อเวิ่นของนักเขียนนิยายกันต่อไปนั่นแล ข้อมูลวิทยาศาสตร์ที่ค้นคว้ามาใส่ จึงมีสถานะเพียงแค่ 'สักแต่ว่าให้หนังมันแลดูน่าเชื่อถือ' ขึ้นก็เท่านั้น!

สี่เส้า (พ.ศ. ๒๕๕๘)

สี่เส้า

(การัณยภาส ขำสิน, พ.ศ. ๒๕๕๘)

หนังแบบว่า...เอิ่มมมมม... ถ่ายภาพสวย! เลือกโลเคชั่นได้สุดยอด คืองดงาม-โรแมนติก-ชวนฝัน เหมาะจะเปนฉากหลังในหนังพาฝันซะไม่มี! ดูแล้วอยากขึ้นไปใช้ชีวิตบนดอย เปนครูสอนหนังสือให้เด็กๆ เปนพยาบาล เปนเจ้าของไร่ชา คอยอยู่ดูแลอาม่า ได้ใกล้ชิดธรรมชาติ ทุ่งหญ้า-ป่าเขา-ลำธาร-ดอกไม้-ก้อนหิน-สายลม-แสงแดด บลาๆๆ... แต่อย่างอื่นนอกนั้นคือ 'เฉยๆ' พูดให้ชัดเจนกว่าคือ 'ไม่บวกแต่ยังจะค่อนไปทางลบ' คงเพราะมีหลายอย่างในหนังที่ดูแล้วไม่ค่อยถูกจริตแต่ก็ขี้เกียจสาธยาย เด๋วมันจะกลายเปนจ้องจับผิดหนังจนเกินไป

SKIN TRADE (2015)

SKIN TRADE

(Ekachai Uekrongtham, 2015)

ไม่ได้ดูหนังแอ็คชั่นเกรดบีที่ทำเพื่อ 'โฮมวิดีโอ' โดยตรงมานานละ มารู้สึกว่าเหมือนได้ดูหนังแบบนี้อีกครั้งก็ตอนดูเรื่องนี้นี่แหละ!! #แต่จริงๆไม่รู้นะว่าทำหนังออกมาเพื่อการนั้นป่าว ^o^ ...เอาตรงๆเลยนะ ว่ามันดูเปนหนังแอ็คชั่นราคาถูก คงเป็นเพราะไม่ค่อยจะมีฉากบู๊แหลก-ล้างผลาญ-ถล่มทลายใหญ่ๆโตๆให้ดูมากนัก เทียบกับหนังบล็อคบัสเตอร์อย่าง Fast หรือ Expendables หรือ Red แล้วจะยิ่งไม่เห็นฝุ่น! ตอนดูก็นั่งทนๆไปงั้นแหละ #พูดแบบนี้ใจร้ายจังเนอะ ^^ ถือว่ามาดู โทนี่ จา พนม โชว์ลีลาแอ็คชั่นบนจอ ซึ่งต้องขอบอกว่า "น่าผิดหวัง" แม้ว่าจะได้เห็นเขากระโดดถีบหน้า ดอล์ฟ ลันด์เกรน และผู้ร้ายอื่นๆ ลงไปนอนคลุกฝุ่นอยู่หลายฉาก แต่ดูแล้วกลับไม่รู้สึกสะใจหรือมันในอารมณ์แบบตอนดู องค์บาก/ต้มยำกุ้ง ภาคแรกเลย #ร้องไห้คิดถึงพันนาฤทธิไกรหนักมาก T____T

เก็บตกหนัง ช่วง 'ดวงอาถรรพณ์'

เก็บตกหนัง

ช่วง 'ดวงอาถรรพณ์'

อย่างที่เคยเล่าไปอะนะฮะ ว่าที่ผ่านมาเหมือนมี 'ดวงอาถรรพณ์' #ใครแกล้งทำคุณไสยใส่ข้าพเจ้าหว่าาาาาา #เจ็บแค้นเคืองโกรธโทษฉันไย T___T ทำให้มีอาการประหนึ่ง writer's block เขียนอะไรก็ไม่สำเร็จสักชิ้น แม้แต่รีวิวหนังที่ไปดูมา ทั้งที่เคยบอกตัวเองแล้วไม่รู้กี่ครั้ง ว่าอย่า 'เอาเปนเอาตาย' กับมันมาก อยากเขียนอะไรก็เขียนๆไป เพราะเด๋วมันก็จะผ่านไป เมื่อมีสเตตัสใหม่ๆ โพสต์เข้ามาใน News Feed

แต่ก็นั่นแหละเนาะฮะ ไม่รู้มีใครเคยเปนแบบเดียวกันบ้างบ่าว แบบว่าพอเขียนได้คล่องๆไปได้สักระยะ ก็จะถึงช่วงภาวะที่เขียนไม่คล่อง ติดๆขัดๆ กลายเปนเขียนแล้วลบทิ้งตลอดเวลา เหมือนประโยคนั้นก็ไม่ดี ประโยคนี้ก็ไม่พอใจ ใช้คำนี้แล้วไม่สละสลวยสวยเก๊... บลาๆๆ บ้าๆบอๆ พานให้เขียนด้วยอารมณ์ 'เอาเปนเอาตาย' กับมันขึ้นซะงั้นเอง

FAST & FURIOUS 7 (2015)

FAST & FURIOUS 7

(James Wan, 2015)

บอกเลย! #ร้องไห้หนักมากๆ T^T ร้องทุกฉากที่ พอล วอล์คเกอร์ ปรากฏตัว #จริงๆคือน้ำตาซึมเปื้อนตั้งแต่เห็นลุคอีแวนส์นอนพะงาบหมดสติในห้องไอซียูละ แบบว่าเสียดายมว๊ากกก! ที่จะไม่มีโอกาสได้เห็นพอลเล่นหนังเรื่องใดๆอีกต่อไปแล้ว ...เสียดายในที่นี้คือ เสียดายความหล่อนะ อุอุ... จำได้ว่าเคยคุยกับเพื่อนซึ่งถามว่าดาราฮอลลีวู้ดคนไหนหล่อสุด ข้าพเจ้าก็ตอบอย่างไม่ลังเลเลยว่า พอล วอล์คเกอร์ นี่แหละ แต่ว่าชอบเฉพาะตอนดูจากภาพนิ่งเท่านั้นนะ เรื่องฝีมือการแสดงก็งั้นๆ นี่พูดตรงๆ! ไม่ใช่ว่าพอตายไปแล้วจะต้องมานั่งอวยกันซะทุกอย่าง...ว่างั้นปะเธอว์! 

FLEET OF TIME (2014)

FLEET OF TIME

(Zhang Yibai, 2014)

บอกเลย #ร้องไห้หนักมาก T__T ตั้งแต่ตอนนางเอกกระโดดหนีพ่อไปดูพระเอกชู้ตบาสละ! น้ำหูน้ำตาไม่รู้ไหลซึมเปื้อนออกจากดวงตาได้อย่างไร #เวิ่นฝุดๆ ชอบที่หนังเล่าเรื่องความทรงจำวัยเยาว์ เกี่ยวกับความรักครั้งแรกที่จบลงอย่างรวดร้าวรันทด แต่กลับถ่ายทอดออกมาได้อ่อนหวานและงดงาม แม้จะมีความเจ็บปวดขมขื่นแทรกแซมอยู่ก็ตาม ทำให้คิดว่าความเจ็บปวดคือส่วนหนึ่งของชีวิตที่เราไม่อาจหลีกหนี ทำได้เพียงอย่างเดียวคือต้องอยู่กับมันให้ได้

HOME (2015)

HOME

(Tim Johnson, 2015)

ก็สนุกดีนะฮะ พอดูได้เพลินๆ มีอะไรตลกๆ-บ้าๆบอๆ-น่าส่ายหน้าให้ดูเยอะดี เลยไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่ที่มันออกจะเงียบเชียบเงียบเหงาเศร้าสร้อยไม่ค่อยมีใครพูดถึงเลย #เหมือนมีแต่งบสร้างแต่ไม่มีงบโปรโมท ^^ ทั้งที่มีชื่อสาว 'ห่านศรี' ริฮานน่า กับสาวสะโพกสะบึม เจโล มาพากย์เสียงเปนแม่ลูกผูกจิตด้วยซ้ำ แต่ก็นะ...หนังไม่ค่อยมีฉากใหญ่ๆ น่าตื่นเต้นตื่นตา อลังการ ชวนให้ห่อปาก "อู้หู" ตอนดูเอาเสียเลย แต่ก็ดูไปได้เรื่อยๆ แอบมีหาวๆบ้างพอให้น้ำตาเล็ดน้ำตาราดไปตามระเบียบ 555+

INSURGENT (2015)

INSURGENT

(Robert Schwentke, 2015)

ก็สนุกดีนะฮะ ถึงจะไม่ได้ดูภาคแรก แต่ก็พอจะงมๆดำน้ำตามเรื่องราวไปกับเค้าได้ เพราะมันก็ใช่ว่าจะซับซ้อน-ย้อนแย้ง-ตะแคงข้างมากมายนักหนา ชอบกราฟฟิกภาพที่ทำออกมาได้อลังการ-ตื่นตา-ตื่นตะลึง-ตึงโป๊ะ แลดูเปนหนังแฟนตาซีมากมาย เลยออกจะทำให้มันดูมีความหนักแน่นจริงจังน้อยกว่า The Hunger Games หลายเท่าอย่างช่วยไม่ได้