FAST & FURIOUS 7
(James Wan, 2015)
บอกเลย! #ร้องไห้หนักมากๆ T^T ร้องทุกฉากที่ พอล วอล์คเกอร์ ปรากฏตัว #จริงๆคือน้ำตาซึมเปื้อนตั้งแต่เห็นลุคอีแวนส์นอนพะงาบหมดสติในห้องไอซียูละ แบบว่าเสียดายมว๊ากกก! ที่จะไม่มีโอกาสได้เห็นพอลเล่นหนังเรื่องใดๆอีกต่อไปแล้ว ...เสียดายในที่นี้คือ เสียดายความหล่อนะ อุอุ... จำได้ว่าเคยคุยกับเพื่อนซึ่งถามว่าดาราฮอลลีวู้ดคนไหนหล่อสุด ข้าพเจ้าก็ตอบอย่างไม่ลังเลเลยว่า พอล วอล์คเกอร์ นี่แหละ แต่ว่าชอบเฉพาะตอนดูจากภาพนิ่งเท่านั้นนะ เรื่องฝีมือการแสดงก็งั้นๆ นี่พูดตรงๆ! ไม่ใช่ว่าพอตายไปแล้วจะต้องมานั่งอวยกันซะทุกอย่าง...ว่างั้นปะเธอว์!
เพราะงี้แหละ เลยทำให้ฉากจบของภาคนี้ซึ่งทำออกมาเปนเสมือนฉากไว้อาลัยพอล ผู้จากพวกเราไปก่อนวัยอันควร ข้าพเจ้าเลยยิ่งแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เพราะอารมณ์เหมือนดูอัลบั้มภาพเก่าๆ เห็นพอล ผมยาวสีน้ำตาลเจิดจ้า-หน้าใส-ไร้หนวดเครา-ดูเกลี้ยงเกลา-หุ่นเป๊ะเว่อร์! แทบว่าจะคนละลุคกับพอลในยุคหลังๆอยู่พอสมควร ก็ยิ่งชวนให้รู้สึกใจหายเสียดายแทบว่าจะขาดใจตายตาม 55555+ #เวิ่นสัสๆ! เพราะถึงแม้หนังจะทำเปนแต่งเรื่องให้ตัวละครที่พอลแสดง เลิกชีวิตเสี่ยงอันตรายไปอยู่กับลูกเมียอย่างสงบสุข แต่เราๆก็รู้ว่าความจริงมันไม่ใช่!! ยังไงตัวละครที่เขาแสดงก็ไม่มีทางฟื้นจากความตายมาโลดแล่นได้เหมือนตัวละครอื่นๆเด็ดขาด ซึ่งนี่แหละที่มันทำให้ยิ่งเศร้าจนหัวใจสลาย... #RIPPaul #missyouforever ^o^
หนังมันส์โคตรๆเบยฮะ มีฉากแอ็คชั่นรถซิ่งวิ่งไล่ล่ากันให้ดูอย่างหนำใจ เต็มอารมณ์ เกือบเข้าขั้น non-stop เลยแหละ #บ้าคลั่งมาก #ดูแล้วเหนื่อย หลายฉากไม่รู้ว่ามันคิด-มันดีไซน์-มันchoreograph ออกมาได้ไงเนาะ อย่างการเอารถซิ่งดิ่งพสุธาลงมาบนพื้นดินเนี่ย ขี้โม้มากมาย-แฟนตาซีสุดฤทธิ์-หาความเปนจริงไม่ได้!! แต่ดูแล้ว 'มันส์' ฉิบหาย...สนุกวายป่วง! ยิ่งตอนท้ายๆ หนังเขยิบไปไกลกว่าการเปนหนังแอ็คชั่นขับรถซิ่งบนถนน ไปเปนหนังแอ็คชั่นระเบิดตึกถล่มทลายแบบทรานสฟอร์เมอร์ปนคนเหล็กได้อย่างแนบเนียนและน่าทึ่ง สาแก่ใจฟินแลนด์! ไม่ผิดหวังที่คร่ำครวญอยากดูกันทั่วสยามประเทศ เพราะมันลุยแหลกวายป่วงทุกหย่อมหญ้า ต้องยกให้เปนความดีงามความเก่งกาจของผู้กำกับ เจมส์ วาน ว่าฝีมือทำหนังของเขาเด็ดขาดฉกาจฉกรรจ์มากๆ #อยากรู้ว่าถ้าทำหนังรักหนังดราม่าจะออกมาดีงามเท่าหนังผีหนังแอ็คชั่นหรือเปล่า ^^
โทนี่ จา ดูเด่นพอควรนะฮะ ตอนแรกนึกว่าจะออกมาไม่กี่แวบ แล้วก็ตายไปตามสไตล์นักแสดงตัวประกอบจากประเทศโลกที่สาม แต่เอาเข้าจริงก็โผล่มาเยอะ เห็นลีลาแอ็คชั่นพลิ้วๆของเขาแล้วนึกเสียดาย ว่าน่าจะทำประโยชน์ให้วงการหนังแอ็คชั่นไทยได้มากกว่านี้ #แต่นี่ดันสะดุดหัวทิ่มหัวตำไปเพราะอะไรก็ไม่อยากจะเซ่ด การไปเล่นหนังฮอลลีวู้ด แม้จะได้ชื่อว่า 'โกอินเตอร์' ก็จริง แต่สถานภาพก็เปนแค่ตัวประกอบ(หางแถว)เท่านั้นแหละ #พูดแบบนี้ไม่ได้จะดูถูก ได้แต่เอาใจช่วยว่า ขอให้ไปถึงฝั่งฝันตามที่มุ่งหวังไว้ละกัน
ชอบ มิเชลล์ โรดริเกซ มากอะ ดูเท่และเซ็กซี่ฝุดๆ บางมุมดูคล้ายๆ เมย์ ภัทรวรินทร์ อีกต่างหาก เลยยิ่งดูสวยแบบดุๆเข้าไปอีก ฉากแอ็คชั่นนั้นหายห่วงเพราะเปนแนวถนัด แต่ฉากแสดงอารมณ์ดราม่าก็เล่นได้น่าสนใจไม่แพ้กัน คงเปนเพราะเข้าฉากคู่กับ วิน ดีเซล ซึ่งแอ็คติ่งแข็งโป๊กเปนผีดิบเดินได้ละมัง นางเลยแอ็คติ่งดูดีขึ้นมาทันตาเห็น 5555+ อีกคนที่โผล่มาให้หายคิดถึง คือ เคิร์ท รัสเซลล์ อดีตพระเอกหนักแอ็คชั่นยุค 80 บอกตรงๆคือเปนพระเอกในดวงใจสมัยกระโน้นของข้าพเจ้าเลย...เลิฟมาก! ตามดูหนังของเขาหลายเรื่องอยู่นะ อย่าง Big Trouble in Little China ก็ดูตั้งหลายรอบ ทั้งที่หนังบ้าๆบวมๆจะตาย! นี่หายไปหลายปี (จริงๆคือมีหนังเล่นทุกปี แต่ข้าพเจ้าไม่ได้ดูเพราะมัวแต่ไปกรี๊ดคนอื่นแล้ว 5555+) โผล่มาคราวนี้ ถึงจะหน้ายับไปเยอะ แต่รวมๆก็ยังดูดี แถมยังเล่นเปนคนดีอีกด้วยนะ ตอนแรกนึกว่าจะเล่นเปนตัวร้ายซะอีก ไม่ตายตอนจบซะด้วย แสดงว่าภาคหน้าจะต้องกลับมาอีกแน่ๆ ทำให้อยากดูขึ้นมาทันที แม้จะไม่มีพอลอีกต่อไปแล้วก็ตาม... :'-P
No comments:
Post a Comment