MAZE RUNNER: THE SCORCH TRIALS (2015)

MAZE RUNNER:

THE SCORCH TRIALS

(Wes Ball, 2015)

หนังสนุกจุง! เดินเรื่องเร็ว ปรูดปราด มีเวลาให้พักเหนื่อยหายใจหายคอน้อยมาก เพราะภาคนี้แม้จะยังคงคอนเซ็ปต์เดียวกับภาคแรก คือให้ตัวละครวิ่งหน้าตั้งหนีภยันตรายเหมือนเดิม แต่ก็เพิ่มเติมความใหญ่โตมหึมานานาของอันตรายเข้ามาอีกเพียบ ไล่มาตั้งแต่หลบหนีออกจากตึกที่ถูกจับกุมคุมขัง ไปเจอฝูงผีดิบในห้างสรรพสินค้าร้าง วิ่งหนีหลบหลีกฟ้าผ่ากลางทะเลทราย แล้วจึงไปเจอผีดิบอีกรอบในอุโมงค์ใต้ดิน #วิ่งไปวิ่งมาดันไปโผล่บนซากตึกได้ไงก็ยังงงๆ ^^ ทั้งยังอุดมไปด้วยฉากแอ็คชั่นยิงกันอุตลุตหูดับตับแตกกันเลยทีเดียว

มาดพยัคฆ์ (พ.ศ. ๒๕๕๘)

มาดพยัคฆ์

(นรชาย กัจฉปานนท์, พ.ศ. ๒๕๕๘)

ชอบมากๆอะฮะ... ถือเปนหนังแนวสารคดีที่ทำออกมาได้ดีพอสมควร เล่าเรื่องราวชีวิตในวงการสังเวียนผ้าใบของ สามารถ พยัคฆ์อรุณ อดีตสุดยอดนักชกแห่งวงการมวยบ้านเรา นับจากจุดเริ่มต้นเมื่อครั้งยังเปนเด็กน้อยผู้ถูกพี่ชายนำตัวมาฝึกหัดมวย #ด้วยเหตุผลง่ายๆเพียงแค่ว่ามีบุคลิกดูเรียบร้อย จนมีโอกาสได้ขึ้นชกมวยเปนครั้งแรกบนเวทีงานวัด และถูกนำไปฝากตัวเปนลูกศิษย์ของครูมวยชื่อดัง ผู้ผลักดันให้เขาก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของอาชีพนักมวยไทย ด้วยการคว้าแชมป์ในรุ่นต่างๆมาครอง ก่อนจะถึงจุดเปลี่ยนที่ทำให้เขาหันเหมาเปนนักชกมวยสากล สร้างชื่อเสียงให้เขากลายเปนนักชกขวัญใจชาวไทย หลังจากคว้าเข็มขัดแชมป์โลกมาได้สำเร็จ และพบจุดตกต่ำย่ำแย่ในชีวิตเมื่อเขาต้องพ่ายแพ้การป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกอย่างยับเยิน จนทำให้เขาตกเปนเป้าหมายความเกลียดชังและดูถูกเหยียดหยามจากผู้คนที่เคยยกย่องชื่นชมเขาในฐานะวีรบุรุษของชาติ จากข้อกล่าวหาอันร้ายกาจว่า 'ล้มมวย' ซึ่งเขายืนยันอย่างแน่นหนักว่าไม่ได้ทำ และไม่เคยคิดที่จะทำโดยเด็ดขาด!

EVEREST (2015)

EVEREST

(Baltasar Kormákur, 2015)

พูดแบบเกรงใจ  #ค่ายหนังที่ใจดีมีเมตตาเรียกเราไปดูฟรี 555+ คือหนังก็ 'โอเค' นะฮะ พอดูได้เรื่อยๆ เพลินๆ ได้ความรู้มาประดับสมองหน่อยนุง ว่าเค้ามีธุรกิจรับพานักปีนเขาขึ้นไปให้ถึงยอดด้วยอะ ไม่เคยรู้มาก่อนเลยจริงๆ #นี่แหละคือความหมายของภาพยนตร์ยังให้เกิดปัญญา ^^ เนื้อเรื่องก็ไม่มีผิดคาดไปจากที่เห็นในตัวอย่างหนัง ซึ่งว่าด้วยเรื่องของเหล่านักปีนเขาที่ต้องการพาตัวเองขึ้นไปพิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ อันเปนยอดเขาที่สูงสุดในโลก แม้ว่าจะมีผู้คนต้องสังเวยชีวิตตนเองนับจำนวนไม่ถ้วนก็ตาม แต่หาได้เปนเครื่องกีดขวาง-ห้ามปราม-ต้านทานเหล่านักปีนเขาที่ต้องการไปให้ถึงจุดสุดยอดของโลกให้จงได้ โดยไม่หวั่นเกรงอันตรายนานัปการที่จักเกิดขึ้นตลอดการเดินทางบนเทือกเขาแห่งนั้น

แม่เบี้ย (พ.ศ. ๒๕๕๘)

แม่เบี้ย

(ม.ล.พันธุ์เทวนพ เทวกุล, พ.ศ. ๒๕๕๘)

บันเทิงที่สุด! บอกเลยว่ายุคนี้ดูหนังอะไรแล้วจะให้รู้สึก 'บันเทิง' เท่าดูหนังหม่อมฯ เป็นไม่มี! แบบว่าดูแล้วยิ้มขำตามไปได้ตั้งแต่เริ่มต้นจนจบ พูดได้ด้วยซ้ำว่าชอบ แม่เบี้ย เวอร์ชั่นนี้ม๊ากกกก #เสียงสูงปรี๊ดดดด เปนเพราะเรามองว่ามันเปนคนละ แม่เบี้ย กับนิยายของ วาณิช จรุงกิจอนันต์ อะ เลยทำให้นั่งดูไปได้ด้วยความเพลิดเพลินเจริญใจสุดขีด อะไรที่ขวางหูขวางตาก็มองผ่านไปได้อย่างน่าแปลกใจตัวเองเปนที่ยิ่ง

NO ESCAPE (2015)

NO ESCAPE

(John Erick Dowdle, 2015)

หนังดูสนุกพอใช้ได้อะนะฮะ พล็อตเรื่องก็เปนไปตามแนวหนังระทึกขวัญ-ผจญภัย ที่คอหนังน่าจะเดากันได้ พูดอีกแบบคือถ้าได้ดูตัวอย่างหนังก็น่าจะเดาเรื่องได้ทะลุปรุหมด #ขอเล่าไว้หน่อยเผื่อมีคนไม่ได้ดู ^^ เรื่องของครอบครัวชาวอเมริกันครอบครัวหนึ่งที่เพิ่งเดินทางมาพำนักยังประเทศหนึ่งในเอเชีย แล้วประสบกับเหตุความขัดแย้งทางการเมืองภายในประเทศซึ่งลุกลามกลายเปนสงครามกลางเมือง เมื่อประชาชนพร้อมอาวุธครบมือลุกฮือขึ้นต่อสู้กับเจ้าหน้าที่รัฐ ส่งผลให้ครอบครัวชาวอเมริกันครอบครัวนี้ต้องพยายามหนีตายเพื่อเอาตัวรอดออกไปจากดินแดนอันเปรียบเสมือนนรกบนดินสำหรับพวกเขาให้ได้

ภาพติดตา (พ.ศ. ๒๕๕๘)

ภาพติดตา

(พัฒนะ จิรวงศ์, พ.ศ. ๒๕๕๘)

ไปดูเมื่อสัปดาห์ก่อนโน้นในวันประกาศผลรางวัลเทศกาลหนังสั้นครั้งที่ 19 ซึ่งหนังเรื่องนี้ได้รางวัลชนะเลิศ ประเภทบุคคลทั่วไป เรียกอย่างเปนทางการคือ 'รางวัลรัตน์ เปสตันยี' นั่นเอง จากนั้นก็มากลับกดๆ คุ้ยๆ ดูใน youtube เพราะรู้สึกแบบเดียวกับตัวละครในหนัง คือชอบเพลงประกอบหนังเรื่องนี้มากๆ คือเพลง "ผีดวงดาว" ของ ชูเกียรติ ฉาไธสง ทำให้ได้รู้ว่ามีหนังให้ดูเต็มๆเรื่องแล้วทาง channel ของ ThaiPBS เลยจัดไปอีกรอบด้วยความปลาบปลื้มชื่นชมหนังล้วนๆ

ฟรีแลนซ์ ห้ามป่วย.. ห้ามพัก.. ห้ามรักหมอ (พ.ศ. ๒๕๕๘)

ฟรีแลนซ์

ห้ามป่วย.. ห้ามพัก.. ห้ามรักหมอ

(นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์, พ.ศ. ๒๕๕๘)

ชอบที่สุด! แต่ดูแล้วออกจะรู้สึกขยาด-หวาดกลัวชีวิตการเปนฟรีแลนซ์ขึ้นมาทันควัน เพราะมันแลดูจะไม่ค่อยตรงกับภาพที่ 'มโน' ไว้ในใจเท่าไหร่ ว่าการเปนฟรีแลนซ์ซึ่งเรียกอีกแบบว่า 'มือปืนรับจ้าง' รับทำงานเปนชิ้นๆ ทำเสร็จส่งแล้วก็รับเงิน ถือเปนอันสิ้นสุด หมดพันธะผูกพันใดๆ โปรเจ็คท์ต่อไปค่อยมาว่ากันใหม่นั้น มันน่าจะต้องเปนการทำงานที่ชิลๆ สบายๆ ไม่รีบร้อน มีเวลาเหลือเฟือ มีอิสระมากมาย อยากทำงานที่ไหน-เมื่อไหร่-อะไรยังไง ก็สามารถเลือกได้ตามใจชอบ เพราะไม่ต้องตอกบัตรเข้างาน ไม่มีเจ้านายเรื่องมาก-เอาแต่ใจมาคอยชี้นิ้วบงการให้ทำโน่นนี่นั่นตามคำสั่ง เพราะ 'ฟรีแลนซ์' คือการเปนเจ้านายตัวเอง มีสิทธิ์เลือกที่จะทำงานใดหรือไม่ทำงานใดก็ย่อมได้ #เด๋วนะนั่นมันอาชีพลูกมหาเศรษฐีอะป่าว :-P