JESSABELLE
(Kevin Greutert, 2014)
ชอบตรงที่หนังเล่นกับตัวละครที่ตกอยู่ในสภาพไม่อาจช่วยเหลือตนเองได้ เห็นได้ชัดๆคือ ขาเดี้ยง ต้องนั่งบนรถเข็นตลอดเวลา จะวิ่งหนีผีก็ทำได้ยาก เวลาโดนหลอกก็ต้องคลานกระดืบๆหนีอย่างเดียว #ทุลักทุเลฝุดๆ ซึ่งทำให้เราคอยลุ้นเอาใจช่วยเธออย่างเต็มที่ ส่วนที่มองไม่ค่อยเห็น คือการที่หนังสร้างเงื่อนไขบีบคั้นบีฑาให้เธอตกอยู่ในสภาพสิ้นหวังหลังชนกำแพง เต็มไปด้วยความน่าเห็นอกเห็นใจมากๆ แบบว่าพอเปิดเรื่องมาไม่ทันไร ก็กลายเปนคนสูญสิ้นทุกสิ่งอย่างไปในพริบตา ได้แต่นอนโงนเงนเปนร่างที่ไร้วิญญาณเหมือนหุ่นไล่กา เพราะลูกในท้องกับผัวรักดันมาตายพร้อมกันด้วยอุบัติเหตุ #ไม่รู้ว่าเปนเพราะผีบันดาลหรือเปล่า ซึ่งพอรักษาตัวเสร็จก็ถังแตก จำเปนต้องระหกระเหิน-ระเหเร่ร่อน-ระทวยระทดซานซม กลับมาอยู่กับพ่อที่บ้านในชนบท และต้องเจอกับเรื่องลึกลับน่าสะพรึงกลัวซึ่งมีชีวิตเธอเปนเดิมพัน :-O
อีกอย่างที่ชอบ คือการที่หนังใช้วิดีโอเปนเครื่องมือในการสื่อสารระหว่างผีถึงคน ซึ่งแลดูว่าจะไปกันได้ดีกับเรื่องที่หนังนำเสนอ คือศาสตร์มืดมนตร์ดำ การเรียกวิญญาณกลับคืนมาจากความตาย #เริ่มสปอยล์ละ อิอิ ^^ พูดให้ชัดเจนคือ ในความรู้สึกของเรา มันทำให้หนังดูมีบรรยากาศของหนังบ้านผีสิงยุคเก่า เพราะเวลาในเรื่องนี้ทั้งที่ก็ดูเปนปัจจุบัน แต่เหมือนย้อนกลับไปยุค 70 สมัยที่เทคโนโลยียังไม่ก้าวหน้า ทั้งเรื่องไม่มีคอมพิวเตอร์-อินเตอร์เน็ต มีแต่วิทยุใส่ถ่านสภาพเน่าๆ โทรทัศน์เปนตู้ไม้ยุคโบราณเก่าคร่ำ กับเครื่องเล่นวิดีโอโทรมๆ ดีหน่อยตรงที่มือถือไม่ใช่รุ่นกระบอกน้ำ ^_^
สรุปคือหนังพอดูได้เรื่อยๆ ไม่ถึงกับสนุกมาก แต่ไม่ถึงกับจืดชืด ฉากตุ้งแช่โครมครามพอมีบ้าง แต่ไม่เยอะ พอทนไหว ส่วนอารมณ์หลอนๆก็พอใช้ได้ ชอบฉากจบของหนังที่ความจริงถูกเฉลยหมดจด เห็นหน้านางเอกแล้วอดคิดต่อไปไม่ได้ว่า หลังจากนี้แนวหนังคงเปลี่ยนจาก 'บ้านวิญญาณแตก' กลายเปน 'ทรายสีเพลิง' เพราะคราวนี้นางจะมาทวงคืนทุกสิ่งที่นางควรได้ 55555555555 ... :'-P
No comments:
Post a Comment