SNAP แค่...ได้คิดถึง (พ.ศ. ๒๕๕๘)

SNAP แค่...ได้คิดถึง

(คงเดช จาตุรันต์รัศมี, พ.ศ. ๒๕๕๘)

หนัง 'ก็ดี' อะนะ! แต่ได้ดูแล้วไม่ค่อยชอบ ไม่ใช่เพราะว่าหนังมันค่อนข้างนิ่ง ไม่มีฉากดราม่าแรงๆ ให้รู้สึกตื่นเต้นเลย และมิใช่เปนเพราะเข้าไม่ถึงประเด็นทางการเมืองที่หนังสอดแทรกเข้ามาเปนบรรยากาศของหนัง

GOOSEBUMPS (2015)

GOOSEBUMPS

(Rob Letterman, 2015)

ได้ดูตั้งแต่สองสัปดาห์ก่อน แต่เพิ่งเขียนเสร็จสัปดาห์นี้ เพราะหนังเพิ่งเข้าเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา 555+ (สาเหตุคือช่วงนั้นเจออาถรรพณ์ ทำให้เขียนไม่ได้! อ่านรายละเอียดได้ที่ >> https://goo.gl/lmuujV << ^^) พอผ่านมาได้แล้ว เลยต้องพยายามลองดูอีกสักตั้ง (ก็อย่างใน Quote ที่ยกมานั่นแหละฮะ "อย่าหยุดเพราะเราท้อ แต่หยุดเมื่อเราทำสำเร็จ" ^_^)

สัปดาห์อาถรรพณ์! (BAD DAYS OF WRITE!)

เพลียตัวเองสุดๆละฮะ!! ...สัปดาห์ก่อนดูหนังไปสองเรื่องคือ Goosebumps กับ Star Wars: The Force Awakens ดูแล้วก็พยายามจะเขียนรีวิวลงเฟซ อันเปนกิจวัตรที่ทำมาตลอดปีที่ผ่านมา แต่ปรากฎว่า 'เขียนไม่ได้!!!' T___T คือเขียนไปได้สักพักดันเกิด 'รู้สึก' ขึ้นว่าที่เขียนนั้น มันไม่ใช่อะ...มันไม่น่าจะเปนแบบนี้...มันควรจะต้องใช้คำอื่นอะปะ! ก็เลยลบที่เขียนไปแล้ว ไม่ว่าจะเปนคำเดียว ประโยคเดียว หรือย่อหน้าเดียวนั้นทิ้งไป! (แต่ที่หนักสุดเท่าที่เคยทำ ‪#‎และยังคงทำ‬! คือโยนทิ้งที่เขียนแล้วทั้งหมด ‪#‎ไม่ว่าจะกี่หน้าก็ตาม‬ เพราะคิดว่าถ้ามัน 'ไม่ใช่' ก็อย่าพยายามทู่ซี้-ดันทุรัง-เอาหัวชนกำแพงเพื่อเข็นมันให้จบ เพราะมีความเชื่อส่วนตัวว่า ต่อให้งานออกมาห่วยระยำตำบอนขนาดไหน แต่ถ้าตอนทำ เรารู้สึก 'สนุก' ก็ดีกว่าทำๆไปด้วยความทรมาน พูดให้ชัดเจนคือ ถ้าทำแล้วมีความสุขก็ทำ แต่ถ้าทำแล้วไม่มีความสุขก็ไม่ทำเท่านั้นเอง ^^)

DADDY'S HOME (2015)

DADDY'S HOME

(Sean Anders, 2015)

นึกไม่ถึงเลยอะ ว่าชื่อเพลงบัลลาดหวานๆของ ปู่คลิฟฟ์ ริชาร์ดส์ >> https://youtu.be/IJJuYpx0w2Q << จะถูกนำมาตั้งเปนชื่อหนังตลกบ้าๆบอๆเรื่องนี้ได้ (เฉพาะ 'ชื่อ' เท่านั้นนะ เนื้อหาไม่เกี่ยว ^^) ซึ่งพล็อตเรื่องก็เปนไปตามที่ได้ดูกันในหนังตัวอย่าง คือ ลุงวิลล์ เฟอร์เรลล์ ได้แม่ม่ายลูกสองติดเปนเมีย ซึ่งมีผัวเก่าคือ พี่มาร์ค วอห์ลเบิร์ก ที่จู่ๆก็กลับมาง้องอนขอคืนดี กลายเปนชนวนเหตุให้สองหนุ่มตั้งหน้าตั้งตาเปิดศึกสงครามกันอย่างดุเดือด เพื่อช่วงชิงความรักและความยอมรับนับถือจากเด็กน้อยทั้งสองคนมาครอบครองให้จงได้

THE PEANUTS MOVIE (2015)

THE PEANUTS MOVIE

(Steve Martino, 2015)

หนังน่ารักดีฮะ! คือมันก็ 'ดีงาม' ตามเนื้อผ้าแหละ แต่ออกจะน่าเสียดายอยู่หน่อยๆ ว่าถ้าไม่ง่วงนอนขึ้นมาเสียก่อนก็คงจะสนุกกับหนังได้มากกว่านี้ ถือว่าเปนความบกพร่องของข้าพเจ้าโดยแท้ ไม่เกี่ยวกับคุณภาพหนังแต่อย่างใดเนาะ ^^ (หลังๆเปนบ้าอะไรก็ไม่รู้! ดูอนิเมชั่นทีไร ถ้าไม่หลับคาโรงก็ง่วงนอนจนแทบบ้าทุกที ก่อนหน้านี้คือ ชินจัง ตอนคุณพ่อโรบอท อะไรนั่น! หลับตั้งแต่ต้นยันจบเรื่อง จนชักกลุ้มใจตัวเองว่าท่าจะ 'แก่' จนทนดูอนิเมชั่นไม่ไหวแล้วหรือไร T__T)

POINT BREAK (2015)

POINT BREAK

(Ericson Core, 2015)

จำเวอร์ชั่นเก่าไม่ค่อยได้ละ เพราะมันก็นานโขอยู่เนาะ! จำได้อย่างเดียวคือตอนนั้น คีอานู รีฟส์ หล่อมากกกก-หน้าใส-วัวตายควายล้มสุดๆ แม้ว่าจะแอ็คติ้งแข็งเปนท่อนไม้เปนสากกระเบือไปหน่อยก็เถอะ ^^ ก็เลยจัดไปซะหลายรอบ สนองอารมณ์ตัวเอง 555+ อีกอย่างคือหนังก็ดูสนุกด้วยแหละ โดยเฉพาะฉากโต้คลื่นนั้น ถ่ายออกมาได้สวยงาม-น่าทึ่ง-ตะลึงลาน ดูแล้วตื่นตาสุดๆ แต่ก็ไม่เคยคิดนะว่าหนังมันจะมีความดีเด่อะไรถึงขนาดจะต้องนำมารีเมคใหม่ในอีก 20 กว่าปีต่อมา #ตกใจตัวเองมากว่ามีชีวิตอยู่มานานขนาดนี้เชียวนะ เหอๆ

รุ่นพี่ (พ.ศ. ๒๕๕๘)

รุ่นพี่

(วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง, พ.ศ. ๒๕๕๘)

หนังก็ดูสนุกดีนะฮะ เผอิญว่าช่วงกำลังบ้าอ่านนิยายนักสืบของป้าอกาธา คริสตี้ พอดี พอดูเรื่องนี้ซึ่งเปนแนวสืบสวน ตามล่าหาฆาตกรในคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นเมื่อ ๕๐ กว่าปีก่อนในโรงเรียนคอนแวนต์แห่งหนึ่ง ซึ่งเคยเปนวังเก่าแก่ที่เจ้าของถูกสังหารโหดด้วยฝีมือคนทำสวยผู้ปฏิเสธอย่างหนักแน่นว่าตนมิได้เปนคนลงมือ ทั้งที่มีหลักฐานแน่นหนามัดตัวไว้จนดิ้นไม่หลุดก็ตาม

คุณทองแดง THE INSPIRATION (พ.ศ. ๒๕๕๘)

คุณทองแดง THE INSPIRATION (พ.ศ. ๒๕๕๘)

ขอพูดเฉพาะที่ 'ชอบ' ละกันฮะ จะได้ไม่ต้องพูดอะไรมากให้ยืดเยื้อยาวความเปล่าๆ เพราะคงมีให้พูดอะไรแบบนั้นได้น้อยเต็มทีเกี่ยวกับอนิเมชั่นเรื่องนี้!

WOLF TOTEM (2015)

WOLF TOTEM

(Jean-Jacques Annaud, 2015)

สารภาพตรงๆละกันฮะ ว่าตอนต้นเรื่องเผลอหลับไปจึ๋งนึง แบบว่าเปิดเรื่องมาได้สัก 10 นาที จับเนื้อเรื่องได้ว่าพระเอกกับเพื่อนซึ่งต่างก็เปนนักศึกษาทั้งคู่ ตัดสินใจเดินทางไปอยู่ชนบท เพราะคิดว่ามันน่าจะดีกว่าการต้องมีชีวิตอยู่อย่างยากลำบากในเมืองหลวง อันเปนช่วงเริ่มต้นยุคปฏิวัติวัฒนธรรมในจีน

BY THE SEA (2015)

BY THE SEA

(Angelina Jolie Pitt, 2015)

พูดตรงๆคือ 'ชอบ' นะฮะ แต่ไม่ใช่ชอบหนัง เพราะว่ากันตามจริง หนังออกจะเนิบเนือย เอื่อยๆ เรื่อยๆ ชวนให้รู้สึกน่าเบื่อนิดๆ ค่าที่มันไม่ค่อยจะมีฉากดราม่าเร้าอารมณ์ให้รู้สึกตื่นเต้นเสียเลย แถมหนังก็ยาวเกินสองชั่วโมงอีกต่างหาก นั่งๆดูไปพอถึงตอนท้ายๆก็มีอาการวูบหลับแบบไม่ทันตั้งตัวเลย...555+ ต้องโทษว่าเปนเพราะเบาะที่นั่งในโรงมันนุ่มนิ่มเกิ๊น! นอกจากปรับเอนลงนอนได้แล้ว ยังมีหมอนและผ้าห่มบริการให้พร้อมอีกต่างหาก อีกทั้งแอร์ในโรงก็เย๊นเย็น... (จนอยากให้ BTS มีผ้าห่มให้บริการบ้างจุง เพราะขึ้นทีไร ไม่วายสงสัยทุกทีว่านี่มันรถขนส่งมวลชนหรือตู้แช่ปลากันแน่!) ก็เลยมีเผลอบ้างอะไรบ้างไปตามระเบียบ อิอิ

THE GOOD DINOSAUR (2015)

THE GOOD DINOSAUR

(Peter Sohn, 2015)

หนังดูสนุกพอใช้ได้นะฮะ พูดอีกแบบคือเปนอนิเมชั่นที่ทำออกมาได้ดีงามตามเนื้อผ้า แม้ว่าจะมีอะไรที่ดูเพี้ยนๆ พิกลพิการ แปลกประหลาดไปจากความที่มันควรจะเปนไปบ้าง เช่นการกำหนดให้ไดโนเสาร์พันธุ์คอยาว เอาหน้าไถลงไปบนผืนดินแทนคราดไถนาเพื่อทำการเพาะปลูกพืช หรือการให้ ที-เร็กซ์ สวมวิญญาณโคบาลเลี้ยงวัวเขายาวในทุ่งหญ้าอันไพศาล ซึ่งมีฉากวิ่งไล่ต้อนวัวอันชวนให้นึกถึงฉากไล่ต้อนควายไบซันในหนังออสการ์ Dances With Wolves (Kevin Costner, 1990) ขึ้นมาเสียมิมี!

THE HUNGER GAMES: MOCKINGJAY PART 2 (2015)

THE HUNGER GAMES: 

MOCKINGJAY PART 2

(Francis Lawrence, 2015)

เอิ่มมม...ไม่รู้จะว่าไงดี! เอาเปนว่าหลังจากที่รอแล้วรอเล่าเฝ้าแต่รอกันมาหลายปี ในที่สุดการต่อสู้ของ แคทนิส ใน 'เกมล่าชีวิต' ก็มาถึงบทสรุปสุดท้าย อันเปนการปิดฉากลงได้อย่างสมบูรณ์เสียทีเนาะ!

ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด (พ.ศ. ๒๕๕๘, ช่อง ONE)

ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด

(สถาพร นาควิไลโรจน์, พ.ศ. ๒๕๕๘)

ปรกติจะไม่ค่อยเขียนถึงอะไรก็ตามที่ยังดูหรือยังอ่านไม่จบบริบูรณ์ เพราะกลัวว่าพอดูพออ่านไปถึงตอนท้ายๆใกล้จบแล้ว เห็นประเด็นที่น่าสนใจอยากเขียนถึงขึ้นมา ถ้าจะเอามาเขียนอีกก็จะแลดูเปนการพูดซ้ำซาก พูดแล้วพูดอีก ไม่จบไม่สิ้น น่ารำคาญเสียเปล่าๆ แต่ก็มีอยู่บ่อยครั้งอีกเหมือนกัน ที่ได้ดูได้อ่านไปจนจบแล้ว ก็ตัดสินใจว่าอย่าเขียนถึงเลยจะดีกว่า ซึ่งเหตุผลนั้นก็มีหลายข้อ แต่บอกสั้นๆง่ายๆแค่ข้อเดียวละกันคือ 'ขี้เกียจ' 555+

FATHER & SON พ่อและลูกชาย (พ.ศ. ๒๕๕๘)

FATHER & SON พ่อและลูกชาย

(สราวุธ อินทรพรหม, พ.ศ. ๒๕๕๘)

เอิ่มมม...ก็ไม่รู้สินะ! แบบว่าถ้าเทียบกัน เรากลับชอบเรื่องก่อนหน้าคือ Teacher & Student ครูและนักเรียน มากกว่า แม้ว่าเรื่องนี้จะทำออกมาดูเข้าใจง่ายกว่าก็ตาม แต่บอกตามตรง! จริงๆชอบหนัง เกย์เว้ยเฮ้ย มากที่สุดในบรรดาหนังของผู้กำกับท่านนี้นะ 555+ ซึ่งจะว่าไป Father & Son ก็แทบจะกลายเปน เกย์เว้ยเฮ้ย ภาคที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ ฉบับฉายโรงได้ละ ขอแค่มีฉากร่วมเพศแบบยาวยืดนานเนิ่นกว่าที่มีให้ดูในหนังเท่านั้นแหละ

LOVE NEXT DOOR 2 (พ.ศ. ๒๕๕๘)

LOVE NEXT DOOR 2

(ฐิติพันธ์ รักษาสัตย์, พ.ศ. ๒๕๕๘)

ดูจบแล้วรู้สึกเหมือนได้ดูหนังสั้น 3 เรื่องมาเรียงร้อยเข้าด้วยกันเปนเรื่องเดียว  มากกว่าจะเปนหนังเรื่องเดียวที่เล่าเรื่องเกย์หนุ่มหล่อ (อังกูร จีนนุกูล) ที่จำต้องถือพรหมจรรย์สามสิบวันตามคำทำนายทายทักของหมอดู แต่กลับต้องเผอิญกับบททดสอบจิตใจอันใหญ่หลวง เมื่อเจอหนุ่มหน้าตาดี (รัฐพล ผลทับทิม) ผ่านเข้ามาในชีวิต เกิดเปนความรักที่ไม่อาจหักห้ามความรู้สึกได้ ดังที่หนังนำขึ้นมาชูเปนจุดขาย

SPECTRE (2015)

SPECTRE

(Sam Mendes, 2015)

ดูจบแล้วรู้สึกเหมือนมันจะเปนบทสรุปของหนัง เจมส์ บอนด์ 007 ที่ แดเนี่ยล เคร็ก เล่นยังไงพิกลนะฮะ แบบว่ามีการโยงนั่นนู่นนี่จากภาคก่อน ตั้งแต่ Casino Royale, Quantum of Solace, Skyfall จนมาถึง Spectre เพื่อบอกว่าแท้จริงมันมีความเชื่อมโยงเกี่ยวพันกันทั้งหมด ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า ถ้านี่ไม่ใช่ 007 ภาคสุดท้ายที่แดเนี่ยล เคร็กแสดง อย่างที่มีข่าวออกมาเมื่อไม่นานว่า เขามีท่าทีปฏิเสธที่จะเล่นบทนี้แล้ว มันก็น่าจะเปน 007 ภาคสุดท้ายที่ แซม เมนเดส กำกับซะละมัง

SCOUTS GUIDE TO THE ZOMBIE APOCALYPSE (2015)

SCOUTS GUIDE

TO THE ZOMBIE APOCALYPSE

(Christopher B. Landon, 2015)

พูดแบบไม่อ้อมค้อม! หนังมันบ้าๆบอๆนะฮะ แต่ 'สนุกชิบเป๋ง' เลย หลายฉากหลายมุกนี่ 'ฮาแตก-แหกตา' มากๆ อย่าให้ต้องสาธยายเลยเนาะ ว่ามีฉากไหนอะไรยังไงบ้าง เพราะถ้าให้เขียนบอกไว้ในที่นี้ สู้ตีตั๋วให้ไปดูเลยจะง่ายกว่านะฮะ ^^

REGRESSION (2015)

REGRESSION

(Alejandro Amenábar, 2015)

เอาจริงๆคือ หนังพอดูได้เรื่อยๆนะฮะ เพียงแต่มันออกจะนิ่งๆ เนือยๆ ชวนหลับไปหน่อย ‪#‎ก็เกือบหลับไปจริงๆนั่นแหละ‬ ^_^ อดคิดไม่ได้ว่า ถ้าพล็อตเรื่องแบบนี้นะ เอามาสร้างหนังเมื่อสักสิบหรือยี่สิบปีก่อน น่าจะทำให้คนดูรู้สึกตื่นเต้นฮือฮาและคาดไม่ถึงกับจุดหักมุมของเรื่องได้ไม่ยาก

THE LITTLE PRINCE (2015)

THE LITTLE PRINCE

(Mark Osborne, 2015)

ไม่รู้ว่าคนที่ชอบวรรณกรรม 'เจ้าชายน้อย' มาดูอนิเมชั่นเรื่องนี้จะชอบกันหรือเปล่านะฮะ แต่น้องมอดดูแล้วรู้สึกเฉยๆ ซึ่งไม่น่าจะเกี่ยวกับการที่เคยอ่านหนังสือเมื่อหลายปีก่อน ‪#‎เกือบยี่สิบปี‬ tongue emoticon โดยไม่รู้สึกเอิบอิ่มปริ่มปลื้มไปกับเนื้อหาแนวคิดเชิงปรัชญาที่ถ่ายทอดไว้ในวรรณกรรมสักเท่าไหร่เล้ยยยย... ค่าที่มันออกจะล้ำลึกเกินกว่าสมองเล็กๆเท่าเม็ดถั่วของข้าพเจ้าจะสามารถเข้าถึงลึกซึ้งไปกับมันได้ ถ้าเปนแบบ 'เอมิล ยอดนักสืบ', 'จิ้งหรีดเข้ากรุง' หรือ 'แมงมุมเพื่อนรัก' ก็ว่าไปอย่างเนาะ ‪#‎สามเรื่องนี้อ่านมานานกว่า‬ ‪#‎แต่ยังจำเนื้อหาเรื่องราวได้ทุกสิ่งอย่างจนถึงบัดเด๋วนี้‬!

THE VISIT (2015)

THE VISIT

(M. Night Shyamalan, 2015)

บอกตรงๆ ว่าพอหนังเริ่มฉายไปได้หน่อยนุง ดันง่วงนอนขึ้นฉับพลัน ‪#‎สงสัยอิ่มนมกับป็อปคอร์น‬ ^o^ เลยกะว่าจะปล่อยให้เปนไปตามธรรมชาติ เพราะหนังเปิดเรื่องขึ้นมาก็แลดูชวนให้รู้สึกเนือยๆ อยู่นะฮะ แต่กลายเปนว่าพอยิ่งดูไป ไอ้ที่รู้สึกว่าจะหลับๆ มันกลับค่อยๆหายไปกลายเปนความตาสว่างขึ้นแทนซะงั้น

WATER BOYY รักใสใส...วัยรุ่นชอบ (พ.ศ. ๒๕๕๘)

WATER BOYY

รักใสใส...วัยรุ่นชอบ

(ราชิต กุศลคูณสิริ, พ.ศ. ๒๕๕๘)

ขอเขียนไว้หน่อยละกันฮะ ไหนๆก็ไปดูมาแล้วอะ ‪#‎เก็บไว้กันลืมว่าเคยไปดูหนังแบบนี้มาด้วย‬ ^__^ หนังก้อออออ.....นะ!! คุณภาพเปนไปตามคาดอะ อย่าให้พูดมากเลย เพราะมันต้องแจกแจงแถลงไขเยอะ พูดให้ชัดๆคือมีเรื่องให้จวกด่า-ให้สับโขกเยอะแยะมากมาย แต่ขี้เกียจเขียนแบบนั้นอะ รู้สึกว่าจะเสียเวลามานั่งปั้นคำด่าหนังทำไม สู้ไปนั่งเม้าท์หลังไมค์ได้อารมณ์กว่ากันเปนไหนๆเนาะ

THE INTERN (2015)

THE INTERN

(Nancy Meyers, 2015)

สนุกสุดๆ! เปนหนังที่ดูแล้วเพลินหัวใจและในอารมณ์ยิ่งยวด ตอนแรกนึกว่าจะเล่นพล็อตเรื่องแบบว่าให้คนแก่ ซึ่งมีทั้งความรอบรู้และประสบการณ์ในการบริหารงานมากกว่า ได้ขึ้นมา 'สอนมวยเชิงธุรกิจ' #พูดให้เท่ๆคือCoaching ^^ คนรุ่นใหม่ซึ่งจัดอยู่ในกลุ่ม 'อายุน้อยร้อยล้าน' - เจ้าของธุรกิจที่กำลังเจริญเติบโตและประสบความสำเร็จอย่างสูง จนทำให้เธอได้รู้จักวิธีการบริหารองค์กรในด้านต่างๆ ให้เกิดความมีประสิทธิภาพมากขึ้น

THE WALK (2015)

THE WALK

(Robert Zemeckis, 2015)

หวาดเสียวมากๆฮะ! ดูแล้วเสียวท้องน้อยปรี๊ดๆ ‪#‎อาการประหนึ่งนั่งเรือไวกิ้งส์โยกไปเยกมา‬ ^_^ โดยเฉพาะฉากที่ถ่ายภาพจากมุมสูง มองลงไปยังทิวทัศน์เบื้องล่าง ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าคนที่มันไม่รู้จักกลัวความสูงเนี่ย มันเอาความกล้ามาจากไหนก็ไม่รู้เนาะ ถึงได้สามารถขึ้นไปเดินเหินไปนอนเอกเขนกอยู่บนเส้นลวดบางๆ เส้นเดียวได้อย่างสบายใจเฉิบ ปล่อยให้คนดูอย่างเราซึ่งกลัวความสูงยิ่งกว่าอะไรทั้งปวง-หัวใจจะวายตายลงในบัดดลเสียให้ได้!

เมย์ไหน..ไฟแรงเฟร่อ (พ.ศ. ๒๕๕๘)

เมย์ไหน..ไฟแรงเฟร่อ

(ชยนพ บุญประกอบ, พ.ศ. ๒๕๕๘)

กรี๊ดมากๆอะ! พูดได้เลยว่า "ฟินเฟร่อออออ..." คือชอบตั้งแต่ดูหนังตัวอย่างละ (แม้จะรู้สึกตะขิดตะขวงใจนิดๆว่าหนังออกจะใช้คำ #ฐานันดร ซึ่งเปนคำที่ใหญ่โต โอ่อ่า อัครฐาน เกินไปสักหน่อยก็เถอะ) ดูกี่รอบๆก็หัวเราะตามขำตลอด #เปนบ้า! ยิ่งพอมาได้ดูหนังทั้งเรื่องก็ยิ่งชอบ ถือเปนหนังวัยรุ่นบ้าๆบอๆอีกเรื่องในปีนี้ที่เลิฟฝุดๆ #ไม่ต้องบอกหรอกเนาะว่าอีกเรื่องคือเรื่องอัลลัย ^^

THE MARTIAN (2015)

THE MARTIAN

(Ridley Scott, 2015)

ดูแล้วนึกถึงคำโปรยบนใบปิดหนังเรื่อง Alien ขึ้นมาซะงั้น! #สงสัยเพราะเปนหนังเกี่ยวกับคนที่ตกค้างอยู่นอกโลกของลุงริดลีย์สก๊อตต์เหมือนกันละมัง ^^ ที่บอกว่า "ในห้วงอวกาศ ไม่มีทางที่ใครจะได้ยินเสียงกรีดร้องของคุณ" ซึ่งมีความรู้สึกว่าสามารถจะนำมาใช้กับสถานการณ์ที่ตัวละครเอกของหนังเรื่องนี้คือ มาร์ค วัทนี่ย์ (แม็ทท์ เดม่อน) กำลังเผชิญอยู่ได้ เพราะ "บนดาวอังคาร ก็ไม่มีทางที่ใครจะจะได้ยินเสียงกรีดร้องของคุณ" เช่นเดียวกัน

ATTACK ON TITAN: END OF THE WORLD (2015)

ATTACK ON TITAN:

END OF THE WORLD

(Shinji Higuchi, 2015)

เอางี้ละกัน! หนังดูสนุกกว่าภาคแรก (ไม่แน่ใจว่าเพราะได้ดูเสียงญี่ปุ่นหรือเปล่า เลยไม่ได้ฟิลเปน 'หนังรอบเช้า' เหมือนตอนดูภาคแรก ^^) คือตั้งใจว่าจะเข้าไปนั่งหลับในโรง #แบบว่าป่วยๆ #เพิ่งกินยาเข้าไปอ่าาาา ^o^ แต่ปรากฏว่าดันหลับไม่ลง เพราะหนังมีฉากตื่นเต้น ตูมตาม โครมครามให้ดูตลอด ก็เลยแบบว่า...ไม่หลับก็ได้วะ! เพราะอยากรู้ด้วยเหมือนกัน ว่ามันจะอะไรยังไงกันต่อ ไหนๆก็ดูภาคแรกไปแล้วอะเนาะ! เนื้อเรื่องมันยังแค่ #ครึ่งทางค้างคาเอามาให้ใคร #เพลงพี่ป้อมอัสนี ^.^ อยู่เลยต้องมาตามดูให้จบ จะได้สิ้นเวรสิ้นกรรม ไม่มีพันธะผูกพันเกี่ยวเนื่องกันต่อไปถึงชาติหน้าก็เท่านั้น :p

SINISTER 2

SINISTER 2

(Ciaran Foy, 2015)

แอบผิดหวังอยู่หน่อยๆนะฮะ เพราะว่าชอบภาคแรกมาก เลยอยากดูว่าภาคสองจะทำออกมาได้ดีเท่า สนุกเท่า ตื่นเต้นระทึกขวัญสะท้านใจเท่ากันหรือเปล่า แต่กลายเปนว่าหนังกลับดูงั้นๆอะนะ พูดให้ตรงเป้ากว่านั้นคือ 'ห่วยกว่า' หลายเท่า เทียบภาคแรกไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว

MAZE RUNNER: THE SCORCH TRIALS (2015)

MAZE RUNNER:

THE SCORCH TRIALS

(Wes Ball, 2015)

หนังสนุกจุง! เดินเรื่องเร็ว ปรูดปราด มีเวลาให้พักเหนื่อยหายใจหายคอน้อยมาก เพราะภาคนี้แม้จะยังคงคอนเซ็ปต์เดียวกับภาคแรก คือให้ตัวละครวิ่งหน้าตั้งหนีภยันตรายเหมือนเดิม แต่ก็เพิ่มเติมความใหญ่โตมหึมานานาของอันตรายเข้ามาอีกเพียบ ไล่มาตั้งแต่หลบหนีออกจากตึกที่ถูกจับกุมคุมขัง ไปเจอฝูงผีดิบในห้างสรรพสินค้าร้าง วิ่งหนีหลบหลีกฟ้าผ่ากลางทะเลทราย แล้วจึงไปเจอผีดิบอีกรอบในอุโมงค์ใต้ดิน #วิ่งไปวิ่งมาดันไปโผล่บนซากตึกได้ไงก็ยังงงๆ ^^ ทั้งยังอุดมไปด้วยฉากแอ็คชั่นยิงกันอุตลุตหูดับตับแตกกันเลยทีเดียว

มาดพยัคฆ์ (พ.ศ. ๒๕๕๘)

มาดพยัคฆ์

(นรชาย กัจฉปานนท์, พ.ศ. ๒๕๕๘)

ชอบมากๆอะฮะ... ถือเปนหนังแนวสารคดีที่ทำออกมาได้ดีพอสมควร เล่าเรื่องราวชีวิตในวงการสังเวียนผ้าใบของ สามารถ พยัคฆ์อรุณ อดีตสุดยอดนักชกแห่งวงการมวยบ้านเรา นับจากจุดเริ่มต้นเมื่อครั้งยังเปนเด็กน้อยผู้ถูกพี่ชายนำตัวมาฝึกหัดมวย #ด้วยเหตุผลง่ายๆเพียงแค่ว่ามีบุคลิกดูเรียบร้อย จนมีโอกาสได้ขึ้นชกมวยเปนครั้งแรกบนเวทีงานวัด และถูกนำไปฝากตัวเปนลูกศิษย์ของครูมวยชื่อดัง ผู้ผลักดันให้เขาก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของอาชีพนักมวยไทย ด้วยการคว้าแชมป์ในรุ่นต่างๆมาครอง ก่อนจะถึงจุดเปลี่ยนที่ทำให้เขาหันเหมาเปนนักชกมวยสากล สร้างชื่อเสียงให้เขากลายเปนนักชกขวัญใจชาวไทย หลังจากคว้าเข็มขัดแชมป์โลกมาได้สำเร็จ และพบจุดตกต่ำย่ำแย่ในชีวิตเมื่อเขาต้องพ่ายแพ้การป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกอย่างยับเยิน จนทำให้เขาตกเปนเป้าหมายความเกลียดชังและดูถูกเหยียดหยามจากผู้คนที่เคยยกย่องชื่นชมเขาในฐานะวีรบุรุษของชาติ จากข้อกล่าวหาอันร้ายกาจว่า 'ล้มมวย' ซึ่งเขายืนยันอย่างแน่นหนักว่าไม่ได้ทำ และไม่เคยคิดที่จะทำโดยเด็ดขาด!

EVEREST (2015)

EVEREST

(Baltasar Kormákur, 2015)

พูดแบบเกรงใจ  #ค่ายหนังที่ใจดีมีเมตตาเรียกเราไปดูฟรี 555+ คือหนังก็ 'โอเค' นะฮะ พอดูได้เรื่อยๆ เพลินๆ ได้ความรู้มาประดับสมองหน่อยนุง ว่าเค้ามีธุรกิจรับพานักปีนเขาขึ้นไปให้ถึงยอดด้วยอะ ไม่เคยรู้มาก่อนเลยจริงๆ #นี่แหละคือความหมายของภาพยนตร์ยังให้เกิดปัญญา ^^ เนื้อเรื่องก็ไม่มีผิดคาดไปจากที่เห็นในตัวอย่างหนัง ซึ่งว่าด้วยเรื่องของเหล่านักปีนเขาที่ต้องการพาตัวเองขึ้นไปพิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ อันเปนยอดเขาที่สูงสุดในโลก แม้ว่าจะมีผู้คนต้องสังเวยชีวิตตนเองนับจำนวนไม่ถ้วนก็ตาม แต่หาได้เปนเครื่องกีดขวาง-ห้ามปราม-ต้านทานเหล่านักปีนเขาที่ต้องการไปให้ถึงจุดสุดยอดของโลกให้จงได้ โดยไม่หวั่นเกรงอันตรายนานัปการที่จักเกิดขึ้นตลอดการเดินทางบนเทือกเขาแห่งนั้น

แม่เบี้ย (พ.ศ. ๒๕๕๘)

แม่เบี้ย

(ม.ล.พันธุ์เทวนพ เทวกุล, พ.ศ. ๒๕๕๘)

บันเทิงที่สุด! บอกเลยว่ายุคนี้ดูหนังอะไรแล้วจะให้รู้สึก 'บันเทิง' เท่าดูหนังหม่อมฯ เป็นไม่มี! แบบว่าดูแล้วยิ้มขำตามไปได้ตั้งแต่เริ่มต้นจนจบ พูดได้ด้วยซ้ำว่าชอบ แม่เบี้ย เวอร์ชั่นนี้ม๊ากกกก #เสียงสูงปรี๊ดดดด เปนเพราะเรามองว่ามันเปนคนละ แม่เบี้ย กับนิยายของ วาณิช จรุงกิจอนันต์ อะ เลยทำให้นั่งดูไปได้ด้วยความเพลิดเพลินเจริญใจสุดขีด อะไรที่ขวางหูขวางตาก็มองผ่านไปได้อย่างน่าแปลกใจตัวเองเปนที่ยิ่ง

NO ESCAPE (2015)

NO ESCAPE

(John Erick Dowdle, 2015)

หนังดูสนุกพอใช้ได้อะนะฮะ พล็อตเรื่องก็เปนไปตามแนวหนังระทึกขวัญ-ผจญภัย ที่คอหนังน่าจะเดากันได้ พูดอีกแบบคือถ้าได้ดูตัวอย่างหนังก็น่าจะเดาเรื่องได้ทะลุปรุหมด #ขอเล่าไว้หน่อยเผื่อมีคนไม่ได้ดู ^^ เรื่องของครอบครัวชาวอเมริกันครอบครัวหนึ่งที่เพิ่งเดินทางมาพำนักยังประเทศหนึ่งในเอเชีย แล้วประสบกับเหตุความขัดแย้งทางการเมืองภายในประเทศซึ่งลุกลามกลายเปนสงครามกลางเมือง เมื่อประชาชนพร้อมอาวุธครบมือลุกฮือขึ้นต่อสู้กับเจ้าหน้าที่รัฐ ส่งผลให้ครอบครัวชาวอเมริกันครอบครัวนี้ต้องพยายามหนีตายเพื่อเอาตัวรอดออกไปจากดินแดนอันเปรียบเสมือนนรกบนดินสำหรับพวกเขาให้ได้

ภาพติดตา (พ.ศ. ๒๕๕๘)

ภาพติดตา

(พัฒนะ จิรวงศ์, พ.ศ. ๒๕๕๘)

ไปดูเมื่อสัปดาห์ก่อนโน้นในวันประกาศผลรางวัลเทศกาลหนังสั้นครั้งที่ 19 ซึ่งหนังเรื่องนี้ได้รางวัลชนะเลิศ ประเภทบุคคลทั่วไป เรียกอย่างเปนทางการคือ 'รางวัลรัตน์ เปสตันยี' นั่นเอง จากนั้นก็มากลับกดๆ คุ้ยๆ ดูใน youtube เพราะรู้สึกแบบเดียวกับตัวละครในหนัง คือชอบเพลงประกอบหนังเรื่องนี้มากๆ คือเพลง "ผีดวงดาว" ของ ชูเกียรติ ฉาไธสง ทำให้ได้รู้ว่ามีหนังให้ดูเต็มๆเรื่องแล้วทาง channel ของ ThaiPBS เลยจัดไปอีกรอบด้วยความปลาบปลื้มชื่นชมหนังล้วนๆ

ฟรีแลนซ์ ห้ามป่วย.. ห้ามพัก.. ห้ามรักหมอ (พ.ศ. ๒๕๕๘)

ฟรีแลนซ์

ห้ามป่วย.. ห้ามพัก.. ห้ามรักหมอ

(นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์, พ.ศ. ๒๕๕๘)

ชอบที่สุด! แต่ดูแล้วออกจะรู้สึกขยาด-หวาดกลัวชีวิตการเปนฟรีแลนซ์ขึ้นมาทันควัน เพราะมันแลดูจะไม่ค่อยตรงกับภาพที่ 'มโน' ไว้ในใจเท่าไหร่ ว่าการเปนฟรีแลนซ์ซึ่งเรียกอีกแบบว่า 'มือปืนรับจ้าง' รับทำงานเปนชิ้นๆ ทำเสร็จส่งแล้วก็รับเงิน ถือเปนอันสิ้นสุด หมดพันธะผูกพันใดๆ โปรเจ็คท์ต่อไปค่อยมาว่ากันใหม่นั้น มันน่าจะต้องเปนการทำงานที่ชิลๆ สบายๆ ไม่รีบร้อน มีเวลาเหลือเฟือ มีอิสระมากมาย อยากทำงานที่ไหน-เมื่อไหร่-อะไรยังไง ก็สามารถเลือกได้ตามใจชอบ เพราะไม่ต้องตอกบัตรเข้างาน ไม่มีเจ้านายเรื่องมาก-เอาแต่ใจมาคอยชี้นิ้วบงการให้ทำโน่นนี่นั่นตามคำสั่ง เพราะ 'ฟรีแลนซ์' คือการเปนเจ้านายตัวเอง มีสิทธิ์เลือกที่จะทำงานใดหรือไม่ทำงานใดก็ย่อมได้ #เด๋วนะนั่นมันอาชีพลูกมหาเศรษฐีอะป่าว :-P

PAPER TOWNS (2015)

PAPER TOWNS

(Jake Schreier, 2015)

ชอบอะ!...ชอบมากกว่า The Fault in Our Stars อีกต่างหาก อาจเปนเพราะว่าไม่ได้อ่านหนังสือมาก่อน เลยไม่มีภาพใดๆในหัวเกิดขึ้นล่วงหน้า รวมถึงไม่รู้ว่าหนังตัดรายละเอียดส่วนใดในนิยายไปบ้าง #เดาว่าน่าจะตัดออกไปเยอะตามธรรมเนียมของหนังที่สร้างจากนิยายอะเนาะ ^^ ทำให้ดูหนังไปได้ด้วยความสบายใจ ไร้ความคาดหวัง ตามด้วยความรู้สึกสนุกและเพลิดเพลินตั้งแต่ต้นจบจบ บอกเลยว่าดูแล้วมีความสุขมาก แถมซาบซึ้งอีกด้วย โดยเฉพาะตอนที่เพื่อนรักสามคนมานั่งจับเข่าคุยกัน ว่าอีกไม่นาน พอเรียนจบมัธยม ต่างคนต่างก็ต้องแยกย้ายไปเรียนต่อที่อื่น โอกาสที่จะได้กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา ได้เล่น-กิน-เที่ยว-พูดคุยกันแบบตอนเรียนมัธยมก็คงจะเกิดขึ้นได้ยาก แม้ว่าทุกคนจะรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก แต่พอแยกไปตามทางใครทางมันแล้ว ก็มีแต่จะยิ่งห่างเหินกันไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ จึงต้องพยายามหาทางใช้เวลาเท่าที่ยังเหลืออยู่เล็กน้อยเพื่ออยู่ด้วยกันให้มากที่สุด

ATTACK ON TITAN (2015)

ATTACK ON TITAN

(Shinji Higuchi, 2015)

หนังก็พอใช้ได้อะ แบบว่าดูได้เรื่อยๆ มีฉากถล่มทลายใหญ่โตอลังการให้ดูตลอด ช่วยให้หายง่วงหงุบหงับได้เปนพักๆ ยักษ์แต่ละตัวในหนังก็ดูน่าเกลียดน่ากลัว น่าขยะแขยง สยองขนหัวมากๆ มีลักษณาการประหนึ่งผีดิบซอมบี้ยุคโบราณที่เดินสะเงาะสะแงะเข้าหาเหยื่อเพื่อจับกินเปนอาหาร แต่เผอิญมันตัวใหญ่ แทนที่จะแย่งกันฉีกเนื้อหนังออกเปนชิ้นๆ ก็ใช้วิธีส่งเข้าปากไปทีเดียวทั้งตัว ที่ซวยหน่อยคือโดนงับกลางลำตัวแล้วกระชากจนร่างขาดเปนสองท่อน เลือดพุ่งกระฉูด ดูน่าสยดสยอง-สั่นประสาท-สะเทือนขวัญอย่างสุดๆ ‪#‎เว่อร์ไปปะเนี่ย‬ ^^ และทำให้นึกขึ้นได้ว่า ไม่ได้ดูหนังที่มีฉากยักษ์กินคนมาน้านนานละ ‪#‎หมายถึงหนังที่มียักษ์จับคนกินจริงๆอะนะ‬ เรื่องล่าสุดที่ได้ดูก็น่าจะเปนหนังไทย "นางสิบสอง พระรถ-เมรี" โน่นเลย ‪#‎กาลครั้งหนึ่งนานมาฝุดๆ‬ ‪#‎ไม่รู้เกิดทันดูได้ยังไง‬ ^o^

TO THE FORE (2015)

TO THE FORE

(Dante Lam, 2015)

หนังสนุกดีฮะ เชื่อว่าคนที่ชอบปั่นจักรยานน่าจะชอบหนังเรื่องนี้ได้ไม่ยาก เผลอๆอาจจะเกิดแรงบันดาลใจไปเปนนักแข่งจักรยานกันเลยทีเดียว หรืออย่างน้อยก็คงอยากหาจักรยานมาปั่นเล่นกินลมชมวิวบ้างอะไรบ้าง เพราะปั่นอยู่กับที่ #แบบน้องมอดปั่นRPMในฟิตเนสสถาน ^^ มันก็น่าเบื่อเหมือนกันเนาะฮะ แม้ว่ามันจะเผาผลาญแคลอรี่ได้เปนอย่างดีก็เหอะ #ไม่อยากเอาชีวิตไปทิ้งกลางถนน #แค่เดินข้ามถนนยังจะโดนรถชนเลยอะ T__T

HITMAN AGENT 47 (2015)

HITMAN: AGENT 47

(Aleksander Bach, 2015)

หนังพอดูได้เรื่อยๆอะฮะ ตอนต้นๆมีเผลอหลับไปเหมือนกัน แต่เปนเพราะร่างกายไม่พร้อมมากกว่า พอเจอหนังพูดมากตั้งแต่ต้นเรื่อง อ่านซับฯจนตาลายเลยถือโอกาสพักสายตาเสียเลย ^^ ตื่นขึ้นมาอีกก็ตอนนางเอกผู้พยายามตามหาพ่อ โดนผู้ร้ายปลอมตัวมาตีสนิท ทำทีว่าจะช่วยตามหาพ่อ ก่อนนางเอกจะโดนพระเอกซึ่งเปน เอเจ้นท์ 47 #บุคลิกไร้อารมณ์ถอดแบบหุ่นยนต์ในหนังคนเหล็กมาเป๊ะๆ บุกเข้ามาจับตัวไป จากนั้นก็มีการเปิดเผยความจริงของเรื่องราวทั้งหมด มีการหักมุม-ล่อหลอก-ย้อนยอก-วกวนให้ดูเวียนหัวเล่นๆตามธรรมเนียมหนังแนวนี้ ดูแล้วก็โอเคฮะ

ตามสายน้ำ DOWN THE RIVER (พ.ศ. ๒๕๔๖)

ตามสายน้ำ DOWN THE RIVER

(อนุชา บุญยวรรธนะ, 2004)

ไปดูเมื่อวันศุกร์ที่ 14 ส.ค. ที่ผ่านมาในเทศกาลหนังสั้นครั้งที่ 19 ที่หอศิลป์กรุงเทพฯ ซึ่งเปนการได้ดูครั้งแรก! ทั้งที่ก็รู้จักหนังเรื่องนี้มาตั้งแต่เมื่อสิบปีก่อน แต่ไม่ได้ดู และไม่ทราบข้อมูลใดๆเกี่ยวกับหนังเลย นอกจากเปนผลงานหนังสั้นของ อนุชา บุญยวรรธนะ ผู้กำกับเรื่อง The Blue Hour อนธการ ที่กำลังเข้าฉายในช่วงนี้ #หนังดีต้องดู ^^ และเปนเรื่องชายรักชาย แถมเพิ่งมารู้ในงานหนังสั้นครั้งนี้แหละว่าหนังเคยได้รับรางวัล Young Thai Artist Awards ของมูลนิธิเอสซีจี 

INSIDE OUT (2015)

INSIDE OUT

(Pete Docter, 2015)

ชอบจังเลยฮะ! นึกไม่ถึงจริงๆว่าหนังจะทำออกมาได้ 'ดีงาม' และ 'อเมซซิ่ง' มากๆ ‪#‎เรื่องสนุกคงไม่ต้องพูดถึงใช่ปะ‬ ‪#‎ของมันแน่อยู่แล้นนนนน‬ ^^ ดูแล้วอึ้ง-ทึ่ง-ตะลึงงัน-ละลานตา-ละลายใจสุดๆว่ามันทำออกมาได้ยังไง เหมือนคนทำหนังลงมือเปิดกะโหลกมนุษย์ แล้วผ่าสมอง แยกออกมาให้ดูเปนส่วนๆว่าชิ้นนี้ชิ้นนั้นทำหน้าที่อะไร ข้อที่น่ามหัศจรรย์ใจคือที่หนังทำออกมาให้ดูนั้น มันไม่ใช่การทำงานของสมอง

MONSTER HUNT (2015)

MONSTER HUNT

(Raman Hui, 2015)

หนังสนุกพอใช้เลยฮะ! อยากดูมาตั้งแต่ได้ดูตัวอย่างแล้ว เพราะอสูรน้อยหัวไช้เท้ามันช่างน่ารักฝุดๆ เห็นทำตาแป๋วแหวว ทำลิ้นจุกปากแล้ว น่ารักเหมือน #คิตตี้ของน้องมอด เลยอะ ^_^ พอได้ดูแล้วก็ไม่ผิดหวัง ยกนิ้วโป้งให้เลยว่าหนังทำ CG-กราฟฟิก-เทคนิคพิเศษด้านภาพออกมาได้หรูเลิศอลังการดาวล้านดวงมากๆ คือดูสวยงามและแนบเนียนดีไปเสียทุกฉาก ไม่เสียแรงที่ผู้กำกับเคยทำงานเปนลูกหม้อเก่าของ ดรีมเวิร์คส์ อนิเมชั่น มาก่อน #อ่านข้อมูลมาจากflickzฉบับ20อะฮะ #flickz #แจกฟรีที่หน้าโรงภาพยนตร์ทุกพุธเว้นพุธ #ขายของบ้างอะไรบ้าง ^^

THE BLUE HOUR อนธการ (พ.ศ. ๒๕๕๘)

THE BLUE HOUR อนธการ

(อนุชา บุญยวรรธนะ, พ.ศ. ๒๕๕๘)

หนังดีฮะ แต่ตอนดูอาจต้องตั้งใจมากหน่อย เพราะหนังออกจะนิ่งๆ ไม่ค่อยเร้าอารมณ์แบบหนังทั่วๆไป แต่เนื่องจากเคยดูฉบับสั้น ใช้ชื่อว่า "คืนสีน้ำเงิน" ในซีรีส์ "เพื่อนเฮี้ยนโรงเรียนหลอน" มาแล้ว เลยเหมือนรู้ตัวล่วงหน้าว่าสไตล์การนำเสนอของหนังจะเปนอย่างไร การมาดูฉบับยาวในโรงอีกครั้งก็เพื่อมาเก็บรายละเอียดเพิ่มเติมในส่วนที่ถูกตัดทอนออกไป ซึ่งก็รู้สึกว่าโชคดีที่ตัดสินใจมาดูในโรง เพราะหลายช่วงตอนของหนัง ภาพจะค่อนข้างมืด การดูในโรงก็ทำให้เห็นรายละเอียดต่างๆที่ปรากฏบนจอมากขึ้น อีกประการคือ ความที่หนังเรียกร้องสมาธิจากคนดูอยู่พอสมควร การดูในโรงมืดๆ ไร้สรรพเสียงนานาจากภายนอกรบกวน เช่น ข้างบ้านทะเลาะกัน หรือเสียงเด็กแหกปากร้องจะเอานั่นเอานี่ #ลูกมึงไม่ได้น่ารักสำหรับทุกคน บลาๆๆ ก็ช่วยให้สามารถตั้งสมาธิดูหนังไปจนจบได้ง่ายขึ้น #แต่ถึงงั้นก็ไม่รอดพ้นเสียงระเบิดตึงตังตูมตามจากโรงข้างๆอยู่ดี ^^

OUR LITTLE SISTER (2015)

OUR LITTLE SISTER

(Hirokazu Koreeda, 2015)

...เปนหนังที่ 'ชอบที่สุด' และเปนอีกหนึ่งในหนัง 'ดีงาม' ที่สุดเท่าที่ได้ดูนับจากต้นปีนี้มาเลย (อีกเรื่องคือ "พี่ชาย My Hero" ^.^) ดูจบแล้วให้นึกอยากเปนผู้กำกับหนังบ้างจัง จะได้เอา "เบญจรงค์ห้าสี" นิยายในดวงใจมาทำเปนหนัง โดยอาศัยหนังเรื่องนี้เปนต้นแบบ 555+ เพราะดูๆแล้วเห็นว่ามีโครงสร้างที่คล้ายคลึงกัน ตรงที่เปนเรื่องราวของหญิงสาวหลายคนที่ใช้ชีวิตภายในบ้านหลังเดียวกัน ซึ่งแต่ละคนต่างก็มีพื้นเพภูมิหลัง มีรายละเอียดต่างๆ ในชีวิต และมีปัญหาที่ต้องพบเจอเผชิญหน้าแตกต่างกันออกไป กว่าจะก้าวไปถึงจุดหมายปลายทางของชีวิตตามที่ได้ตั้งใจไว้

FANT4STIC (2015)

FANT4STIC

(Josh Trank, 2015)

เอาจริงๆนะ! หนังก็พอดูได้เรื่อยๆอะ สนุกแบบพอประมาณ ไม่มากมายอะไรนัก แม้จะอดนึกเสียดายไม่ได้ว่าน่าจะทำออกมาให้ยาวกว่านี้ ดู 'อลังฯวังเวอร์' กว่านี้ ไหนๆก็สู้อุตส่าห์ปูพื้นฐานถึงต้นกำเนิดของสี่กายสิทธิ์เวอร์ชั่นนี้ซะนานเกินครึ่งเรื่อง ก็น่าให้แต่ละคนมีโอกาสได้โชว์ความสามารถ โชว์ทีเด็ดสะเด็ดยาด ที่มีอยู่กับตัวออกมาให้คนดูได้เห็นเปนบุญตากว่านี้ ไม่ใช่แบบว่า...พอผู้ร้ายโผล่ออกมา สู้กันได้แป๊บเดียว หนังก็ปิดฉากจบลงเสียแล้ว เล่นเอางงไปเบยยยยยย ว่าทำไมจบเร็วจุง! เพิ่งจะเริ่มมันส์แท้ๆเลยนะนั่น

แผลเก่า (THE SCAR) (พ.ศ. ๒๕๕๘)

แผลเก่า (THE SCAR)

(หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล,

Inter. version-พ.ศ. ๒๕๕๘)

ขอบอกก่อนฮะ ว่าไม่เคยดูเวอร์ชั่นที่ฉายโรงตามปรกติ #มีแต่คนพูดกันว่ามันแย่มาก ^^ ดูครั้งแรกก็เวอร์ชั่นนี้เลย #มีแต่คนพูดกันว่ามันโป๊มาก #เลยรีบไปดู ^o^ แต่กลายเปนว่าเรากลับไม่ค่อยรู้สึกตื่นเต้นการฉาก sex ที่ถูกใส่เข้ามาในหนังสักเท่าไหร่ พูดตรงๆ คือพอได้ฟังคนนั้นคนนี้พูด ก็เลยนึกว่ามันจะมีฉากเอากันให้ดูมากมายจน(ตา)แฉะ! แต่พอได้ดูจริงๆ กลับรู้สึกว่ามีแค่ไม่เท่าไหร่ รวมเวลาแล้วก็ไม่น่าจะถึง 5 นาทีด้วยซ้ำ! #ทำเปนตื่นเต้นกันไปด้าาาาาาาาย...

MISSION IMPOSSIBLE : ROUGE NATION (2015)

MISSION IMPOSSIBLE : ROUGE NATION

(Christopher McQuarrie, 2015)

#‎ก็ไม่รู้สินะ‬... คือรู้สึก 'เฉยๆ' อะ ถามว่าหนังไม่สนุกเหรอ ก็ป่าวนะ!! หนังสนุกจะตายชัก แต่ดูแล้วกลับไม่รู้สึกชอบหรือปลื้มปริ่มริงอะดิงอะไรกับมันเลย ไม่เหมือนตอนดู Fast 7 หรือ Terminator Genisys ที่ยังจะรู้สึกว่า 'มันส์' มากกว่า อาจเปนเพราะเรื่องนี้ต้องใช้ 'สมอง' ในการดู เพื่อคอยติดตามเรื่องราวมากเปนพิเศษละมัง เพราะพล็อตออกจะซับซ้อน-ยอกย้อน-ซ่อนเงื่อน-วกวน-หักเหลี่ยมหักมุมเฉือนคมกันจนฝุ่นตลบอึงอลพอสมควร แบบว่าถ้าเผลอหลับหรืออ่านซับฯ ไม่ทันก็มีสิทธิ์ตามเรื่องไม่ทันเปนแน่ ก็เลยพยายามฝืนไม่ให้ตัวเองหลับ และตั้งใจอ่านซับฯ จนตาแทบหลุด! ซึ่งการใช้สมองดูหนังมากจนเกินไปนี่ละมัง ทำให้ไม่รู้สึกตื่นเต้นใดๆ กับฉากแอ็คชั่นของหนังเล้ยยยย ‪#‎ทั้งที่หนังก็ทำออกมาดีออก‬!

เลิฟเฮี้ยวเฟี้ยวต๊อด (พ.ศ. ๒๕๕๘)

เลิฟเฮี้ยวเฟี้ยวต๊อด

(พจน์ อานนท์, พ.ศ. ๒๕๕๘)

‪#‎ก็ไม่รู้สินะ‬... บอกเลยว่าเปนหนังของ พจน์ อานนท์ ที่ 'ชอบที่สุด' เท่าที่เคยดูหนังของเขามาซะงั้นเอง ไม่รู้ว่าเปนเพราะแกไปทำหน้าใหม่มาหรือเปล่า ‪#‎จมูกโด่งงุ้มเชียว‬ ‪#‎เกี่ยวกันมั้ย‬ ^^ หรือไม่ก็เปนเพราะ น้องนิก คุณาธิป ละมัง...แบบว่าน่ารักอะ ทั้งที่เห็นเล่นหนังมาก็ตั้งหลายเรื่องละ แต่เรื่องนี้เหมือนว่าน้องจะได้โชว์เสน่ห์และศักยภาพด้านการแสดงออกมาพร้อมกัน ทำให้แลดูมีแววเปนนักแสดงเปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นมาทันที ชอบตอนที่น้องเข้าฉากกับ ป้าตุ๊ก-ดวงตา ตุงฯ มากๆ ดูน่ารักและเปนธรรมชาติเหมือนเปนยายกับหลานกันจริงๆ เลยนึกอยากให้พี่พจน์ทำหนังออกมาเปนแนวดราม่าไปเลย เพราะพล็อตเรื่องก็เอื้อให้ทำออกมาในทางนั้นได้ เรื่องของเด็กหนุ่มที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อรับยายจากบ้านพักคนชรากลับไปอยู่ด้วยเนี่ย มันดราม่าออกจะตายไปนะ

TED 2 (2015)

TED 2

(Seth MacFarlane, 2015)

ตอนแรกนึกว่าหนังจะออกมาบ้าๆบอๆเหมือนภาคแรก #ซึ่งมันก็บ้าๆบอๆจริงแหละ ^_^ แต่หนังกลับพูดถึงประเด็นที่ค่อนข้างหนักหน่วงกว่ามาก อย่างเช่นเรื่องสิทธิพลเมือง การตัดสินว่าอะไรสมควรเปนคนหรือเปนแค่ทรัพย์สินสิ่งของ อย่างที่ หมีเท็ด โดนในภาคนี้ ซึ่งออกจะเปนหัวข้อที่ชวนให้ปวดกบาลในการพยายามทำความเข้าใจอยู่ไม่น้อย แต่หนังก็สอดแทรกเข้ามาได้ในท่ามกลางมุกตลกกาก-หยาบคาย-ชั้นต่ำ-ไร้รสนิยม-จิกกัดวัฒนธรรมร่วมสมัยนานาได้น่าสนใจ ยอมรับเลยว่า เซ็ธ แม็คฟาร์แลนด์ นี่มันเก่งโคตรๆ จังหวะมุกตลกถือได้ว่าแพรวพราวมากๆ ดูแล้วขำหลายตอน

ANT-MAN (2015)

ANT-MAN

(Peyton Reed, 2015)

เออ! ก็สนุกดีนะฮะ คือสนุกกว่าที่คิดไว้ เพราะก่อนดูก็ไม่ได้อะไรกับมันมากอยู่แล้ว เลยดูไปเรื่อยๆ ไม่คิดอะไรเล้ยยยยย... ได้ยินคนพูดให้ฟังหลังหนังจบว่าถ้า เอ๊ดการ์ ไรท์ มาทำ อาจดูสนุกและกวนตีนกว่านี้ ก็ได้แต่เออๆตามไป จริงๆคือไม่รู้ว่าเอ็ดการ์ ไรท์เปนใคร #แต่ไม่อยากโชว์โง่ออกมาตอนนั้น มีโปรไฟล์โดดเด่นแค่ไหน นอกจากรู้แค่ว่ามันเปนคนปั้นโปรเจ็คท์นี้มากับมือ แต่พอหนังจะเปิดกล้อง ดันขัดแย้งกับโปรดิวเซอร์เสียก่อน เลยโดนเด้งไปแบบไม่มีวันกลับ ปล่อยให้คนอื่นมาชุบมือเปิบไปหน้าตาเฉย #อ่านมาจากFlickzฉบับ17 #ยังมีรายละเอียดแซ่บๆอีกเยอะต้องไปหาอ่านกันฮะ #Flickz #หนังสือดีมีไว้แจก ^^

MINIONS (2015)

MINIONS

(Pierre Coffin, Kyle Balda, 2015)

#ข้ามการบ่นเรื่องแว่นสามมิติของโรงพารากอนไปละกัน #ขูดขีดเปนรอยด่างล้างเช็ดเท่าไรก็ไม่ออก #ลงทุนซื้อแว่นเปนของตัวเองซะเลยดีปะ #ไหนบอกว่าจะไม่บ่น #เค้าให้ดูฟรีแล้วยังจะปากมาก! ^o^ ...เดากันได้ใช่ปะ ว่าน้องมอดจะพูดว่าไง ใช่แว้ว! หนังสนุกมากๆฮะ! ชอบมากกว่า Despicable Me สองภาครวมกันซะอีก เปนเพราะภาคนี้ เจ้ามินเนี่ยนน้อยได้เปนตัวเอกของหนังแบบเต็มๆ ทำให้ได้เห็นพวกมันปรากฏตัวในทุกฉาก เผอิญว่าเปนคนชอบสีเหลืองอยู่แล้วด้วยอะฮะ เห็นสีนี้ทีไรมีความสุขทุกที ทำให้เวลาเห็นเจ้ามินเนี่ยนน้อยทีไรก็จะอารมณ์ดีขึ้นทันตาเห็น เพราะงั้น เลยจะอมยิ้มสลับหัวเราะไปกับหนังตลอดเวลา